RSQ Technologies

Zespół Aspergera zwany również zaburzeniami Aspergera jest rodzajem całościowego zaburzenia rozwoju (PDD). PDD to grupa schorzeń, które dotyczą opóźnień w rozwoju wielu podstawowych umiejętności, a w szczególności zdolności do poznawania innych, komunikowania się z nimi oraz korzystania z wyobraźni.

Zespół Aspergera

 

Zespół Aspergera – charakterystyka

Mimo że zespół Aspergera jest podobny pod pewnymi względami do autyzmu (inny, bardziej poważny typ PDD) to istnieją między nimi istotne różnice. Dzieci z zespołem Aspergera zwykle radzą sobie lepiej od dzieci z autyzmem. Ponadto, dzieci z zespołem Aspergera mają na ogół normalnie rozwiniętą mowę, jak również inteligencję, chociaż mogą rozwijać się u nich (wraz z wiekiem) problemy z komunikacją.

Zespół Aspergera swoją nazwę zawdzięcza austriackiemu lekarzowi Hansowi Aspergerowi, który jako pierwszy opisał chorobę w 1944 roku. Jednakże jako zaburzenie rozpoznano je nieco później.

Objawy

Objawy mogą się różnić i wahać się w stopniach od łagodnego do ciężkiego. Typowe objawy zespołu Aspergera to:

  • problemy z umiejętnościami społecznymi – dzieci z zespołem Aspergera mają na ogół trudności z interakcją z innymi i często nie radzą sobie w sytuacjach społecznych. Niełatwo się zaprzyjaźniają i mają trudności w inicjowaniu oraz w utrzymaniu rozmowy;
  • ekscentryczne lub powtarzające się zachowania – dzieci z tą chorobą mogą rozwijać się w nietypowy sposób np. poprzez powtarzające się ruchy, które wykonują. Są to np. skręcanie palców czy „wyżymanie”/wykręcanie ręki;
  • niezwykłe rytuały – dziecko z zespołem Aspergera może rozwinąć u siebie rytuały, których nie chce zmienić np. ubieranie się w określonej kolejności;
  • trudności komunikacyjne – osoby z zespołem Aspergera mogą nie nawiązywać kontaktu wzrokowego podczas rozmowy. Mogą mieć problemy z mimiką i gestami, więc trudno zrozumieć mowę ciała takiej osoby. Mają one również tendencję do problemów językowych tj. trudno zrozumieć kontekst, a ponadto są bardzo dosłowne w korzystaniu z języka;
  • ograniczony zakres zainteresowań – dziecko z zespołem Aspergera może obsesyjnie zainteresować się kilkoma dziedzinami, które mimo wszystko są ograniczone np. harmonogram sportowy, pogodowy czy odczytywanie map;
  • problemy z koordynacją – ruchy dziecka z zespołem Aspergera mogą wydawać się niezgrabne i niewygodne;

Wiele dzieci z zespołem Aspergera jest wyjątkowo utalentowanych. W starszym wieku nierzadko specjalizują się w danej dziedzinie np. w muzyce czy matematyce.

Przyczyny

Nie poznano dokładnej przyczyny zespołu. Jednakże fakt, że zwykle występuje rodzinnie sugeruje, że tendencja do rozwoju zaburzenia jest dziedziczona (przekazywany z rodzica na dziecko). Zespół Aspergera wystąpi z czterokrotnie większym prawdopodobieństwem u mężczyzny niż u kobiety. Pierwsze rozpoznanie choroby często przypada na wiek 2-6 lat.

Sklep Spirulina

Diagnostyka

Mimo zgodności, że zespół Aspergera powinien być traktowany jako odrębna jednostka kliniczna, bardzo trudno określić kryteria diagnostyczne umożliwiające rozpoznanie tego zaburzenia. Jeśli objawy są widoczne, lekarz rozpocznie ocenę od pełnej historii medycznej oraz badania fizykalnego i neurologicznego.

Wiele osób z chorobą Aspergera ma niskie napięcie mięśniowe i dystrakcje lub problemy koordynacyjne. Mimo że nie istnieją żadne testy na zespół Aspergera to lekarz może wykonać badanie rentgenowskie lub badanie krwi, w celu ustalenia czy występuje zaburzenie fizyczne powodujące objawy.

Jeśli nie stwierdzono zaburzeń fizycznych dziecko może zostać skierowane do specjalisty takiego jak psychiatra, psycholog, neurolog dziecięcego, pediatra (rozwój – behawioryzm) lub innego pracownika służby zdrowia, który jest przeszkolony do diagnozowania i leczenia zespołu Aspergera.

Lekarz opiera swoje diagnozy na poziomie rozwoju dziecka, jego mowy, zachowania, w tym jego zaawansowania i możliwości poznawania innych. Ponadto często ma kontakt z rodzicami dziecka, z jego nauczycielami i innymi dorosłymi, którzy dobrze znają dziecko.

Zespół Aspergera – leczenie

Nie ma lekarstwa na zespół Aspergera, jednak leczenie może poprawić funkcjonowanie i prowadzić do zmniejszenia niepożądanych zachowań. Leczenie może obejmować:

  • szkołę specjalną – edukacja, która jest tak skonstruowana, aby spełnić indywidualne potrzeby edukacyjne dziecka;
  • modyfikację zachowań – wspieranie pozytywnego zachowania i zmniejszenie zachowań problemowych;
  • mowę, fizjoterapię lub pracę – terapie te mają na celu zwiększenie możliwości funkcjonalnych dziecka;
  • umiejętności społeczne – terapie prowadzone przez psychologa, doradcę mowy lub pracownika socjalnego są bezcennymi sposobami budowania umiejętności społecznych oraz możliwości odczytu werbalnych i niewerbalnych sygnałów, których często brakuje u osób z zespołem Aspergera;
  • farmakoterapię – nie ma leków do leczenia samego zespołu Aspergera. Leki można stosować w leczeniu konkretnych objawów takich jak lęk, depresja, nadpobudliwość oraz zachowań obsesyjno-kompulsywnych.

Dzieci z zespołem Aspergera są narażone na ryzyko wystąpienia innych schorzeń takich jak:

  • depresja;
  • ADHD;
  • schizofrenia;
  • zaburzenia obsesyjno-kompulsywne.

Jednakże istnieje wiele dostępnych opcji terapeutycznych.

Ze względu na to, że poziom inteligencji często jest średni lub wyższy niż średni wiele osób z zespołem Aspergera funkcjonuje bardzo dobrze. Mogą one jednak wciąż mieć problemy towarzyskie z innymi osobami.

Bibliografia

  1. Skawina B., Autyzm i zespół Aspergera. Objawy, przyczyny, diagnoza i współczesne metody terapeutyczne, Nova socialna edukacia cloveka V, 2016.
  2. Tolak K., Sybilski A., Zespół Aspergera – autyzm łagodny czy odrębna jednostka chorobowa?, Warszawa.
  3. Żmijewska A., Zespół Aspergera w ujęciu rodzinnym – przegląd badań, Psychiatria Polska, 5/2010.
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław