Zespół Aspergera

//Zespół Aspergera

Zespół Aspergera

zwany również zaburzeniami Aspergera jest rodzajem całościowego zaburzenia rozwoju (PDD). PDD to grupa schorzeń, które dotyczą opóźnień w rozwoju wielu podstawowych umiejętności, a w szczególności zdolności do poznawania innych, komunikowania się z nimi oraz korzystania z wyobraźni.

Zespół Aspergera

Mimo, że zespół Aspergera jest podobny pod pewnymi względami do autyzmu (inny, bardziej poważny typ PDD) to istnieją między nimi istotne różnice.
Dzieci z zespołem Aspergera zwykle radzą sobie lepiej, od dzieci z autyzmem. Ponadto, dzieci z zespołem Aspergera mają na ogół normalnie rozwiniętą mowę, jak również inteligencję, chociaż mogą rozwijać się u nich (wraz z wiekiem) problemy z komunikacją.

Zespół Aspergera swoją nazwę zawdzięcza austriackiemu lekarzowi Hansowi Aspergerowi, który jako pierwszy opisał chorobę w 1944 roku. Jednakże, zespół Aspergera jako zaburzenie zostało rozpoznane nieco później.

Zespół Aspergera – objawy

Objawy mogą się różnić i wahać się w stopniach od łagodnego do ciężkiego. Typowe objawy to:
problemy z umiejętnościami społecznymi: dzieci z zespołem Aspergera mają na ogół trudności z interakcją z innymi i często nie radzą sobie w sytuacjach społecznych. Niełatwo się zaprzyjaźniają. Mają trudności w inicjowaniu oraz w utrzymaniu rozmowy.

ekscentryczne lub powtarzające się zachowania: dzieci z tą chorobą mogą rozwijać się w nietypowy sposób np. poprzez powtarzające się ruchy, które wykonują. Są to np. skręcanie palców czy „wyżymanie”/wykręcanie ręki;

niezwykłe rytuały: dziecko z zespołem Aspergera może rozwinąć u siebie rytuały, których nie chce zmienić np. ubieranie się w określonej kolejności;

trudności komunikacyjne: osoby z zespołem Aspergera mogą nie nawiązywać kontaktu wzrokowego podczas rozmowy. Mogą mieć problemy z mimiką i gestami, więc trudno zrozumieć mowę ciała takiej osoby. Mają one również tendencję do problemów językowych tj. trudno zrozumieć kontekst, a ponadto są bardzo dosłowne w korzystaniu z języka;

ograniczony zakres zainteresowań: dziecko z zespołem Aspergera może obsesyjnie zainteresować się kilkoma dziedzinami, które mimo wszystko są ograniczone np.: harmonogram sportowy, pogodowy czy odczytywanie map;

problemy z koordynacją: ruchy dziecka z zespołem Aspergera mogą wydawać się niezgrabne i niewygodne;

talent: wiele dzieci z zespołem Aspergera jest wyjątkowo utalentowanych, w starszym wieku nierzadko specjalizują się w danej dziedzinie np. w muzyka czy matematyka.

Zespołu Aspergera – przyczyny

Dokładna przyczyna zespołu Apsergera nie jest znana. Jednakże fakt, że zwykle występuje rodzinnie sugeruje, że tendencja do rozwoju zaburzenia jest dziedziczona (przekazywany z rodzica na dziecko).

U kogo występuje zespół Aspergera

Zespół Aspergera wystąpi z czterokrotnie większym prawdopodobieństwem u mężczyzny niż u kobiety. Pierwsze rozpoznanie choroby często przypada na wiek 2-6 lat.

Jak zdiagnozować zespół Aspergera?

Jeśli objawy są widoczne, lekarz rozpocznie ocenę od pełnej historii medycznej oraz badania fizykalnego i neurologicznego.
Wiele osób z chorobą Aspergera ma niskie napięcie mięśniowe i dystrakcje lub problemy koordynacyjne. Mimo, że nie istnieją żadne testy na zespół Aspergera to lekarz może wykonać badanie rentgenowskie lub badanie krwi, w celu ustalenia czy występuję zaburzenie fizyczne powodujące objawy.
Jeśli nie stwierdzono zaburzeń fizycznych dziecko może zostać skierowane do specjalisty: psychiatry, psychologa, neurologa dziecięcego, pediatry (rozwój – behawioryzm)lub innego pracownika służby zdrowia, który jest przeszkolony do diagnozowania i leczenia zespołu Aspergera. Lekarz opiera swoje diagnozy na poziomie rozwoju dziecka, jego mowy, zachowania, w tym jego zaawansowania i możliwości poznawania innych. Lekarz często ma kontakt z rodzicami dziecka, z jego nauczycielami i innymi dorosłymi, którzy są zaznajomieni z dzieckiem.

Zespół Aspergera – leczenie

Nie ma lekarstwa na zespół Aspergera, jednak leczenie może poprawić funkcjonowanie i prowadzić do zmniejszenia niepożądanych zachowań. Leczenie może obejmować:

szkoła specjalna: edukacja, która jest tak skonstruowana, aby spełnić indywidualne potrzeby edukacyjne dziecka.

modyfikacja zachowań: wspieranie pozytywnego zachowania i zmniejszenie zachowań problemowych.

mowa, fizjoterapia lub praca: terapie te mają na celu zwiększenie możliwości funkcjonalnych dziecka.

umiejętności społeczne: terapie prowadzone przez psychologa, doradcę mowy lub pracownika socjalnego są bezcennymi sposobami budowania umiejętności społecznych oraz możliwości odczytu werbalnych i niewerbalnych sygnałów, których często brakuje u osób z zespołem Aspergera.

leki: nie ma leków do leczenia samego zespołu Aspergera. Leki mogą być stosowane w leczeniu konkretnych objawów takich jak lęk, depresja, nadpobudliwość oraz zachowań obsesyjno-kompulsywnych.

Perspektywy na przyszłość dla osób z zespołem Aspergera

Dzieci z zespołem Aspergera są narażone na ryzyko wystąpienia innych schorzeń takich jak: depresja, ADHD, schizofrenia czy zaburzenia obsesyjno-kompulsywne. Jednakże istnieje wiele dostępnych opcji terapeutycznych.
Ze wzgledu na to, że poziom inteligencji często jest średni lub wyższy niż średni wiele osób z zespołem Aspergera funkcjonuje bardzo dobrze. Mogą one jednak wciąż mieć problemy towarzyskie z innymi osobami.

Zespół Aspergera – zapobieganie

Zespołowi Aspergera nie można zapobiec ani go wyleczyć. Jednak wczesne rozpoznanie i leczenie może poprawić funkcjonowanie i jakość życia osoby chorej.

Polecane produkty:

Zostaw komentarz