RSQ Technologies

Mikrostomia to wada manifestująca się patologicznie małymi ustami. Może być zarówno wrodzona, jak i nabyta. Najczęściej kojarzy się z twardziną układową, ponieważ stanowi jej charakterystyczny, typowy objaw.

 

Przyczyny mikrostomii

Wśród wrodzonych przyczyn mikrostomii znajdują się zespoły:

  • Cowden;
  • Sheldona-Halla;
  • Freemana-Sheldona.

Zespół Cowden to choroba objawiająca się między innymi zwiększonym ryzykiem rozwoju nowotworów, głównie w piersiach, tarczycy, macicy, nerkach i jelicie grubym. Zespół Sheldona-Halla to rzadko występujący zespół wad wrodzonych z grupy przykurczy stawowych, podobnie jak zespół Freemana-Sheldona, należącego do tej samej grupy chorób.

Z kolei wśród przyczyn nabytych można wyróżnić kolagenozy, czyli choroby tkanki łącznej przebiegające z licznymi zmianami zwyrodnieniowymi. Najpopularniejszą chorobą tkanki łącznej, która przebiega z mikrostomią, jest twardzina układowa.

Do innych, nieco rzadszych przyczyn, zalicza się między innymi zabiegi w obrębie ust, uraz, spożycie substancji żrących, rekonstrukcje ust oraz oparzenia elektryczne i termiczne tkanek okołoustnych. Wszystko to może doprowadzić do powstania patologicznych blizn i mikrostomii.

Sklep Spirulina

Objawy

Mikrostomia objawia się nienaturalnym zmniejszeniem ust. Warga górna i dolna ulegają znacznemu zwężeniu, rotując się delikatnie do wewnątrz (w kierunku zębów). Towarzyszy temu obniżenie zdolności do szerokiego otwarcia ust, co z czasem może sprawiać kłopoty podczas jedzenia, a także mówienia. Utrudniona jest również higiena jamy ustnej.

Mikrostomia – leczenie

Głównym celem leczenia mikrostomii jest rekonstrukcja mięśnia zwieracza okrężnego ust, aby przywrócić prawidłową czynność warg. Celem podrzędnym jest natomiast uzyskanie symetrii warg. Najczęściej dokonuje się tego poprzez zabieg chirurgiczny. W pierwszej kolejności przywraca się rozmiar otworu ustnego poprzez zwolnienie przykurczu w tej okolicy, a następnie minimalizuje się defekt kosmetyczny spowodowany deformacją kąta jamy ustnej. Drugi etap jest procesem złożonym i skomplikowanym. Najczęściej wycina się bliznę w strefie kąta jamy ustnej i zamyka ranę za pomocą specjalnej klapki.

Istnieje również wiele metod niechirurgicznych, do których można zaliczyć:

  • terapię kompresyjną;
  • stosowanie szyny ustnej;
  • masaże;
  • ćwiczenia ust.

Niezależnie od metody, powinna ona zapewniać poziomą, pionową i obwodową rozciągliwość warg. Często stosuje się szyny ustne, które mogą być pasywne lub aktywne. Pasywne zapobiegają postępowi przykurczu, natomiast aktywne dynamicznie poszerzają utracone rozwarcie ust.

Bibliografia

  1. Thum-Tyzo K., Balawejder A., Tyzo B., Petkowicz B., Krasowska D., Wysokińska-Miszczuk J., Występowanie zmian w jamie ustnej w przebiegu twardziny układowej, Dental and Medical Problems, 47/2010.
  2. Olewicz-Gawlik A., Hrycaj P., Znieczulenie w chorobach reumatycznych – spojrzenie reumatologa, Anestezjologia i Ratownictwo, 4/2010.
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław