RSQ Technologies

Metody analizy chodu i ich interpretacja służą ocenie biomechaniki układu ruchu podczas lokomocji. Do poprawnej oceny niezbędna jest wiedza badającego z zakresu anatomii, fizjologii i biomechaniki człowieka. W celu wykonania analizy chodu w pierwszej kolejności należy określić jak może wyglądać fizjologiczny chód dla danego pacjenta. Poprawne zdiagnozowanie pracy mięśni podczas chodu pozwala na planowanie skutecznego procesu leczenia u kontuzjowanych, a u sportowców poprawę wyników sportowych.

Metody analizy chodu

Jak wygląda prawidłowy chód?

Prawidłowy chód jest to rytmiczna sekwencja gubienia i odzyskiwania równowagi w poszczególnych fazach podporu. Wyróżnia się siedem etapów prawidłowej lokomocji:

  1. Kontakt początkowy.
  2. Oderwanie przeciwnych palców.
  3. Uniesienie pięty.
  4. Przeciwny kontakt początkowy.
  5. Oderwanie palców.
  6. Stopy razem.
  7. Piszczel pionowo.

Zobacz również: fazy chodu

Dodatkowo, aby móc określić rodzaj chodu oraz opisać jego poszczególne fazy, warto znać podstawowe wyznaczniki chodu, czyli tak zwana jego determinanty. Wszystkie te elementy są ważne, ponieważ chód jest w rzecywistości skomplikowaną czynnością, różniącą się osobniczo między każdą osobą.

Metody analizy chodu

Wyróżniamy różne metody analizy chodu, z których najczęściej stosowane to wizualna analiza chodu i metoda z wykorzystaniem kamer. Ich popularność jest duża, ponieważ wiąże się z niskimi kosztami przeprowadzenia takiej analizy. Ponadto, wraz z rozwojem technologii tworzone są coraz nowsze i bardziej zaawansowane technologie badające chód człowieka i jego biomechanikę. W rezultacie do najczęściej stosowanych metod analizy chodu należą:

  • wizualna analiza chodu;
  • badanie z użyciem kamer;
  • analiza czasowa i przestrzenna;
  • systemy z aktywnymi markerami;
  • metody z wykorzystaniem elektrogoniometru lub akcelerometru;
  • kombinezony do analizy ruchy;
  • pomiary sił i nacisku;
  • kompleksowe systemy kinetyczne.

Wizualna analiza chodu

Wizualna analiza jest to subiektywna ocena chodu.  Metoda polega na obserwacji pacjenta i odnoszenie się do prawidłowych parametrów. Analiza wizualna nie stanowi najdokładniejszego narzędzia diagnostycznego, gdyż nie daje pełnej gwarancji wyników analizy.

W warunkach sportowych to jedna z najczęściej używanych metod i łączona jest ze sprawdzaniem zakresów ruchu w stawach na stole terapeutycznym. Wadą takiej oceny chodu jest subiektywna ocena, brak zapisu danych i rejestracji etapów chodu, brak pomiaru sił, a także różnorodność obserwatorów.

Badanie z wykorzystaniem kamer

Używanie kamer do analizy chodu okazuje się skuteczne i ma swoje zalety, ponieważ podczas rejestrowania chodu za pomocą obrazu mamy możliwość zwalniać tempo chodu i dokonywać analizy poszczególnych ułożeń ciała w danej pozycji. Dodatkową aletą używania kamer jest też to, że pacjent przechodzi mniejszą liczbę prób, które w porównaniu do wizualnej analizy chodu są mniej czasochłonne i wyczerpujące dla pacjenta.

Sklep Spirulina

Po nagraniach chodu kamerą ma się też możliwość pokazania badanemu, w jaki sposób porusza się i na co musi zwracać uwagę. Ponadto zaletami rejestrowania lokomocji jest lepsza analiza wyników i porównywanie efektów po treningu czy rehabilitacji. W kinematyce i obrazowym zapisie chodu określa się pozycje i rozmieszczenie segmentów ciała, kątów stawowych, prędkości ruchu oraz przyspieszeń. W efekcie, w kinematyce dokonuje się pomiaru w dwóch lub trzech wymiarach (wymagana jest większa ilość kamer).

Czasowa i przestrzenna

Czasowa i przestrzenna metoda analizy chodu polega na wyznaczeniu odcinka o zróżnicowanej odległości z zapewnieniem miejsca na „nabieg” i wyhamowanie. Pod uwagę bierze się czas i liczbę wykonanych kroków podczas przejścia przez dany odcinek. Do analizy chodu metodą czasową i przestrzenną używa się specjalnych wzorów czasu cyklu, rytmu i długości kroku.

Systemy z aktywnymi markerami

Tego rodzaju metody analizy chodu wykorzystują markery aktywne (zwykle diody emitujące światło) wraz z matrycą oświetlaną diodami LED. System zapisuje wzorce cienia w oprogramowaniu. W rezultacie informacja tworzy trójwymiarowy obraz markerów, który poddaje się analizie.

Za pomocą elektrogoniometru i akcelerometru

Elektrogoniometr jest urządzeniem, które zapisuje kąty w stawach. Najczęściej używa się tej metody do badania stawu kolanowego, rzadziej stawu skokowego i stawu biodrowego. Elektrogoniometr montuje się za pomocą pasów ściśle obejmujące kończynę powyżej i poniżej stawu.

Z kolei akcelerometr jest metodą pomiarową, która mierzy przyspieszenia. W efekcie miernik jest połączonym ze sprężyną i elektryką, która kontroluje wygięcie sprężyny w trakcie przyspieszenia obiektu. Waga akcelerometru jest niewielka i sięga często kilku gram.

Kombinezony do analizy ruchu

W budowie kombinezonu wykorzystuje się trójwymiarowe żyroskopy, akcelerometry i sensory magnetyczne. W tego rodzaju analizie nie używa się kamer ani markerów.

Pomiary siły i nacisku

Metoda pomiaru siły i nacisku polega na mierzeniu siły z jaką badany naciska na podłoże. Jako urządzenie rejestrujące stosuje się platformę dynamometryczną, w której znajduje się wiele przetworników odbierających i rejestrujących moment siły nacisku.

Kompleksowe systemy kinetyczne

Jest to połączenie systemu do analizy kinematycznej z platformą dynamometryczną. Kombinacja tych dwóch metod analizy chodu daje większe efekty w diagnostyce układu ruchu podczas lokomocji. Ponadto potencjał wywodzący się z połączenia obu metod będzie większy, niż możliwości każdej z tych komponent osobno.

Zoabzc również: typy chodu

Bibliografia

  1. Golec J., Balicka-Bom J., Głodzik J., (i inni), Ocena zaburzeń chodu z wykorzystaniem analizy komputerowej BTS-SMART, Ostry Dyżur, 4/2017.
  2. Śnieżek A., Mężyk A., Michnik R., Analiza dynamiki i kinematyki chodu prawidłowego, Aktualne Problemy Biomechaniki, 1/2007.
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław