Fotodepilacja Wrocław

Metoda Vojty oparta jest na obserwacji wzorców ruchowych występujących u niemowląt. Zgodnie z metodą Vojty można przeprowadzić zarówno badanie kinezjologiczne pozwalające ustalić stan rozwoju motoryki i postawy, jak i dobrać koncepcję terapeutyczną. Stosowana jest przede wszystkim do usprawniania niemowląt.

Metoda Vojty

Diagnostyka

Polega na bardzo starannej obserwacji motoryki spontanicznej niemowlęcia w leżeniu przodem i tyłem oraz ocenie odruchów charakterystycznych dla pierwszych tygodni życia dziecka. W tym celu sprawdza się 7 reakcji posturalnych. Są to niżej wymienione reakcje:

  • pociągania;
  • zawieszenia pionowego według Peiper-Isberta;
  • Landaua;
  • zawieszenia pachowego;
  • wychylenia bocznego według Vojty;
  • zawieszenia poziomego według Collins;
  • zawieszenia pionowego według Collins.

Zobacz także: Reakcje ułożeniowe niemowląt.

Vojta stwierdził, że aby rozwój psychoruchowy mógł postępować prawidłowo i bez zaburzeń muszą współgrać 3 elementy:

  • umiejętność automatycznej kontroli ciała w przestrzeni;
  • stopniowe osiąganie coraz wyższych pozycji w procesie pionizacji za pomocą mechanizmów podporowo-wyprostnych;
  • swoboda prawidłowych jakościowo ruchów fazowych.

Metoda Vojty – terapia

Metodę Vojty można stosować już od pierwszych dni życia dziecka. Sesje oparte są na współdziałaniu co najmniej 3 uczestników:

  • fizjoterapeuty;
  • dziecka;
  • rodzica.

Pierwsze sesje są decydujące, czy rodzic podejmie wyzwanie ćwiczenia z dzieckiem w warunkach domowych.

Terapia według metody Vojty opiera się na torowaniu drogi nerwowej poprzez ułożenie dziecka w pozycji aktywującej i stymulowanie proprioceptorów w obszarze określonych stref na ciele. Napięty przez działanie fizjoterapeutyczne mięsień powoduje pociąganie przyczepu kolejnego brzuśca i w ten sposób aktywuje się całe łańcuchy.

Sklep Spirulina

Stymulacja odruchowego pełzania odbywa się podczas ułożenia pacjenta na brzuchu. W różnych kombinacjach można użyć aż 10 stref wyzwalania. Na przykładzie odruchowego pełzania można budować odruchową lokomocję. Poprzez pobudzanie proprioceptorów buduje się punkty podparcia na łokciu, kolanie i pięcie. Efektem jest napięcie się mięśni wokół punktu podparcia.

Wybrane odruchy stosowane to terapii:

  • łopatkowy – drażniąc skórę ponad łopatką wyzwala się toniczny przeprost i cofnięcie przedramienia;
  • przedramienny – stymulacja dołu łokciowego wyzwala zgięcie stawu łokciowego;
  • reakcja nosowo-gardłowa – stymulacja przewodu nosowego za pomocą delikatnej pałeczki owiniętej watą powoduje odwrócenie głowy w stronę przeciwną do drażnionej;
  • reakcja uszno-głowowa – drażnienie skrawka ucha powoduje identyczną odpowiedź odruchową jak reakcja powyższa;
  • palcowy – stymulacja łokciowego brzegu ręki i małego palca wyzwala stopniowe prostowanie palców II-V;
  • reakcja trójdzielna – stymulacja twarzy tuż przed otworem słuchowym powoduje odwrócenie głowy w stronę przeciwną;
  • eksteroceptywny odruch szukania – drażnienie skóry wokół ust powoduje odwrócenie w tę stronę głowy (uwaga: gdy dziecko jest najedzone reakcja może być odwrotna);
  • szyjny – drażniąc środkową część powierzchni szyjnej w pozycji supinacyjnej wyzwala się powolne i toniczne uniesienie głowy, a niekiedy nawet klatki piersiowej;
  • grzbietowy – stymulując skórę ponad kręgosłupem w kierunku dogłowowym w pozycji pronacyjnej wyzwala się wyprost głowy i górnej części tułowia oraz zgięcie kończyn;
  • chwyt odruchowy – stymulacja dłoniowej powierzchni ręki powoduje wyzwalanie chwytu;
  • prostowania palców – stymulując grzbietową powierzchnię ręki wyzwala się prostowanie palców;
  • reakcja umiejscowienia – drażniąc grzbiet stopy o brzeg stołu w pozycji zawieszenia pionowego uzyskuje się zgięcie drażnionej kończyny, a następnie oparcie stopy o stół i wyprostowanie jej.

Zaleca się stosowanie stymulacji 2-4 razy dziennie, jednorazowo przez około 5 minut. Wraz z wiekiem jednorazową sesję można wydłużyć do 15 minut. Terapia metodą Vojty nie może powodować dolegliwości bólowych u dziecka. Ważna jest zatem nauka rozpoznawania płaczu – czy dotyczy ono wyłącznie niechęci do zmiany ułożenia i wysiłku czy może jest to spowodowane bólem.

Terapia nie polega na wykonaniu ruchu fazowego, lecz na zmianie w obrębie organu osiowego.

Wskazania

Bezwzględne wskazania do terapii metodą Vojty obejmują:

  • zaburzenia ośrodkowej koordynacji nerwowej;
  • kręcz;
  • asymetrie ułożenia i napięcia;
  • uszkodzenia splotu ramiennego;
  • przepukliny oponowo-rdzeniowe.

Do wskazań względnych zalicza się:

  • dysplazję stawów biodrowych;
  • powikłania neurologiczne i ortopedyczne;
  • utrwalone mózgowe porażenie dziecięce;
  • zespół Downa oraz inne zespoły genetyczne;
  • choroby nerwowo-mięśniowe.

Przeciwwskazania

Przeciwwskazaniami do stosowania metody Vojty są:

  • ostre infekcje;
  • gorączka powyżej 38 stopni Celsjusza;
  • ograniczenie wydolności krążeniowo-oddechowej;
  • nowotwory;
  • leczenie steroidami.

Leczenie należy także przerwać na 2-3 dni po szczepieniu, ponieważ występuje bolesność miejsc po wkłuciach.

Bibliografia

  1. Kuliński W., Fizjoterapia w pediatrii, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2013.
  2. Nowotny J., Podstawy fizjoterapii. Część II, Wydawnictwo Kasper, Kraków 2004.
Polecane produkty:

Aktualizacja:

Rehabilitacja Wrocław