eFizjoterapia

Chityna stanowi jeden z najpowszechniej występujących w przyrodzie polisacharydów. Znana jest przede wszystkim ze swoich właściwości budolcowych, dzięki czemu obecna jest w większości szkieletów zewnętrznych stawonogów. Nie rozpuszcza się w wodzie i stanowi drugi pod względem dostępności polisacharyd w przyrodzie.

 

Źródła

Chityna w dużej ilości znajduje się w pancerzach owadów (np. pszczoła miodna), krabów czy krewetek, jest więc łato dostępna. Może stanowić nawet do 40% udziału masy skorupiaków. Ponadto znaleźć ją można w ścianach komórkowych grzybów, a w mniejszych ilościach również w koralowcach. Ostatnimi czasy celem pozyskania czystej chityny coraz częściej wykorzystuje się oskórki larw jedwabnika, na skalę masową wciąż jednak wykorzystuje się krewetki.

Zastosowanie w przemyśle

Mimo wielkich oczekiwań i nadziei, chityna okazała się być mało wdzięcznym związkiem podczas jej przetwarzania. Jej przetwórstwo jest bardzo skomplikowane, dlatego rzadko wykorzystuje się ją w przemyśle. Jeśli już, stosuje się ją w:

  • produkcji kosmetyków;
  • obróbce zanieczyszczeń przemysłowych, głównie podczas uzdatniania wody;
  • chromatografii.

Ostatnimi czasy wzrosło jednak zainteresowanie chityną w kontekście wyrobu produktów medycznych. Wykonuje się coraz więcej badań i eksperymentów mających potwierdzić korzystne właściwości lecznicze chityny. Okazuje się bowiem, że związek ten nie wykazuje efektu cytotoksycznego, jest fizjologicznie obojętny oraz biodegradowalny. Dodatkowo posiada silne powinowactwo do białek.

Sklep Spirulina

Zastosowanie w medycynie

Chityna ze względu na swoje właściwości stosowana jest w medycynie do produkcji wyrobów medycznych (sztuczne ścięgna i więzadła, opatrunki – w tym hamujące krwotoki, siatki urologiczne czy chirurgiczne).

Materiały, do których wyprodukowania użyto chityny, charakteryzują się biodegradowalnością, a także wykazują aktywność hemostatyczną, antybakteryjną i przyspieszają proces gojenia się ran. W przypadku ostatniej zalety zauważono, że wpływa korzystnie na procesy angiogenezy, ziarninowania czy bliznowacenia. Odgrywają one kluczową rolę w gojeniu się ran. Wzbudza to ogromne pokłady nadziei, ponieważ obecność ran przewlekłych stanowi poważny problem rozwijających się społeczeństw, dotycząc nawet do 2% populacji. Ponadto jest to problem ekonomiczny.

Wyroby medyczne na bazie chityny nie uczulają i nie powodują podrażnień. Z kolei materiały opatrunkowe mogą mieć różną formę – od proszków, poprzez gąbki czy żele, aż do włókniny.

Bibliografia

  1. Draczyński Z., Kopoliester butyrylo-acetylowy chityny jako nowy aktywny składnik nanokompozytów polimerowo-włóknistych, Łódź 2013.
  2. Skołucka-Szary K., Rieske P., Piaskowski S., Praktyczne aspekty zastosowania chityny i jej pochodnych w leczeniu ran, Chemik, 2/2016.
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław