Fotodepilacja Wrocław

Wiąd rdzenia jest najczęstszą postacią kiły trzeciorzędowej bądź kiły układu nerwowego. Występuje po około 20-30 latach od zakażenia i należy do chorób powoli postępujących. Warto wiedzieć, że wiąd rdzenia może rozwinąć się pomimo wcześniejszego, rzekomego wyleczenia kiły.

 

Przyczyny

Przyczyną wiądu rdzenia jest zarażenie krętkiem bladym. W efekcie rozwija się znana choroba weneryczna (przenoszona drogą płciową, ale również przezłożyskową) o nazwie kiła. W przebiegu choroby dochodzi do zwyrodnienia korzonków i powrózków tylnych rdzenia kręgowego, co daje szereg objawów.

Objawy

W przebiegu choroby występuje triada objawów:

Silne, napadowe bóle występują u około 90% chorych jako pierwszy objaw. Wiąd rdzenia objawia się podstępnie, ale może również nasilać się gwałtownie (w ciągu kilku miesięcy). Najbardziej charakterystyczne są napady nagłych, przeszywających i palących bólów, które trwają zwykle kilka sekund. Występują one częściej w kończynach dolnych niż górnych, w zakresie unerwiania nerwu V lub jako opasujące bóle w okolicy piersiowej lub brzusznej.

Dolegliwości bólowe nie promieniują wzdłuż kończyny, ale mogą być w niej umiejscowione. Chorzy opisują je jako napad z bólem związanym z działaniem ostrego przedmiotu przeszywającego kończynę.

Napady mogą nawracać w tym samym miejscu lub innym. Charakterystycznym objawem bólowym są także przełomy trzewne: żołądkowe, krtaniowe czy odbytnicze. Dodatkowo mogą się pojawić bóle w obrębie prącia z parciem na mocz, który jest oddawany kropelkami.

W badaniu neurologicznym stwierdza się zniesienie odruchów, utratę czucia proprioceptywnego oraz objaw Argylla-Robertsona występujący podczas badania odruchów źrenicznych na światło i akomodację. Na objaw ten wskazuje między innymi brak reakcji źrenicy podczas jej oświetlania.

Sklep Spirulina

Po pewnym czasie dołączają następujące objawy:

  • zaburzenia czucia powierzchniowego, wibracji i ruchu z ataksją czuciową;
  • chód na szerokiej podstawie;
  • zaburzenia zwieraczy i impotencja;
  • zanik nerwu wzrokowego lub zajęcie innych nerwów czaszkowych;
  • zniesienie odruchów głębokich.

Zaburzenia czucia powierzchniowego pojawiają się najpierw na skrzydełkach nosa, łokciowej stronie ramienia i przedramienia, stopach oraz wokół odbytu. W efekcie prowadzą do deformacji stawów (tzw. stawy Charcota) lub troficznych owrzodzeń skóry.

Stawy Charcota (inaczej artropatia neurogenna) są zmianami zwyrodnieniowymi rozwijającymi się na podłożu zaburzeń czucia dotyku, propriocepcji, a także kontroli mięśni szkieletowych.

Rozpoznanie

Podstawowym badaniem diagnostycznym w przypadku wiądu rdzenia jest analiza płynu mózgowo-rdzeniowego. Zmiany w płynie są jednak mniej częste niż w porażeniu postępującym. W ponad 70% jest podwyższone stężenie gamma-globulin, a białko zawiera się w granicach 30-250 mg/dl. W płynie mózgowo-rdzeniowym można zauważyć niedużą pleocytozę i umiarkowane zmiany w kilku pierwszych probówkach w odczynach koloidowych.

Odczyny kiłowe w płynie mózgowo-rdzeniowym są zwykle niezbyt silnie dodatnie.

Wiąd rdzenia – leczenie

Zaleca się penicylinę krystaliczną 12-24 Mj./dobę dożylnie w czterech podzielonych dawkach przez 10-14 dni. Po upływie dwóch tygodni podaje się penicylinę benzatynową G domięśniowo przez kolejny tydzień. Zmiany w płynie mózgowo-rdzeniowym w wiądzie rdzenia stosunkowo dobrze reagują na leczenie penicyliną.

Niestety uważa się, że nie ma skutecznego leczenia choroby, ponieważ zmiany nie cofają się mimo podjętego leczenia, a ubytkowe objawy neurologiczne (np. zanik nerwu wzrokowego) są trwałe.

W utrzymaniu sprawności fizycznej na zadowalającym poziomie oraz celem działania przeciwbólowego i poprawy jakości życia zaleca się rehabilitację indywidualnie dobraną do pacjenta.

Bibliografia

  1. Kozubski W., Liberski P., Choroby Układu Nerwowego, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003.
  2. Kozubski W., Neurologia, Kompendium, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2014.
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław