RSQ Technologies

Nerw wzrokowy (II nerw czaszkowy) nie jest właściwym nerwem obwodowym, ponieważ pod względem budowy i rozwoju należy do mózgowia. Dzięki temu nerwowi możliwe jest prawidłowe widzenie.

 

Budowa nerwu wzrokowego

Nerw wzrokowy rozpoczyna się w komórkach zwojowych siatkówki. W siatkówce układają się kolejno jeden za drugim trzy neurony: zewnętrzny, środkowy i wewnętrzny.

Neuron zewnętrzny tworzy komórki zmysłowe, czyli czopki i pręciki. Neuron środkowy tworzy komórki dwubiegunowe, zaś neuron wewnętrzny komórki zwojowe wielobiegunowe. Następnie neuryty tych komórek wielobiegunowych wytwarzają w siatkówce oka warstwę włókien nerwowych, które na tarczy nerwu wzrokowego łączą się w pojedynczy powrózek, czyli nerw wzrokowy. Dalej, po wyjściu z gałki ocznej, nerw ten kieruje się w stronę mózgowia.

Nerw wzrokowy składa się z pęczków licznych włókien nerwowych (każdy ma około miliona włókien). Jako część mózgu nerw ten jest otoczony pochewkami, odpowiadającymi oponom mózgowia – oponie twardej, pajęczej i miękkiej. Między pochewką zewnętrzną, a środkową znajduje się przestrzeń międzypochewkowa. Opona miękka przylegająca bezpośrednio do nerwu wysyła w jego głąb przegrody łącznotkankowe, które dzielą nerw na oddzielne pęczki.

Przebieg nerwu wzrokowego

W przebiegu nerwu wzrokowego wyróżnia się 4 odcinki:

  • wewnątrzgałkowy lub wewnątrzoczny – posiada długość około 0,7 mm, to on przebija ścianę gałki ocznej;
  • wewnątrzoczodołowy – o długości około 30 mm;
  • odcinek przebiegający przez kanał wzrokowy – o długości około 5 mm. Towarzyszy mu tętnica oczna położona poniżej i bocznie od nerwu;
  • wewnątrzczaszkowy – o długości 10 mm. Sięga on aż do górno-bocznego kąta skrzyżowania wzrokowego.

W ostatnim odcinku nerw wzrokowy jest spłaszczony i przebiega w linii prostej ku tyłowi i przyśrodkowo. Z kolei w odcinku wewnątrzoczodołowym podąża mniej więcej w osi oczodołu i przyjmuje kształt powrózka grubości 4 mm. Jest on nieco załamany w płaszczyźnie pionowej i esowato wygięty w płaszczyźnie poziomej. W efekcie przebieg ten zapewnia ruchomość gałki ocznej. Miejsce wyjścia nerwu z gałki ocznej leży nieco poniżej i przyśrodkowo od tylnego bieguna gałki.

Po przejściu przez kanał nerwu wzrokowego nerw kieruje się do jamy czaszki, ku tyłowi i przyśrodkowo. Następnie, na siodle tureckim (do przodu od przysadki mózgowej) łączy się z nerwem drugostronnym wytwarzając skrzyżowanie wzrokowe. Leży ono w bruździe skrzyżowania wzrokowego kości klinowej. W bruździe tej następuje częściowe skrzyżowanie nerwów wzrokowych. W efekcie, włókna idące od strony skroniowej siatkówki nie ulegają skrzyżowaniu, zaś te biegnące od strony nosowej krzyżują się. Dalej, w przedłużeniu skrzyżowania wzrokowego bocznie od guza popielatego biegną pasma wzrokowe. Obejmują one konary mózgu kończąc się w ośrodkach podkorowych wzroku (ciałach kolankowatych bocznych i wzgórkach górnych blaszki pokrywy).

Dzięki znajomości przebiegu nerwu wzrokowego i obszarów unerwienia siatkówki można określić miejsce, w którym nastąpiło uszkodzenie nerwu.

Nerw wzrokowy – unaczynienie

Część wewnątrzczaszkowa nerwu wzrokowego jest unaczyniona przez gałęzie tętnicy szyjnej wewnętrznej, a zwłaszcza przez tętnicę przednią mózgu i tętnicę oczną. Z kolei część wewnątrzoczodołową nerwu zaopatruje tętnica środkowa siatkówki i drobne tętniczki odchodzące od tętnicy ocznej.

Bibliografia

  1. Bochenek A., Reicher M., Anatomia człowieka, Tom V, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2012.
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław