Półpasiec

Półpasiec

to zakażenie w strefie nerwów, które spowodowane jest przez wirus ospy wietrznej i półpaśca. Powoduje ból i wysypkę w obrębie skóry zaopatrywanej przez dany nerw. Objawy zazwyczaj przechodzą w ciągu 2-4 tygodni. Czasami ból ustępuje po zejściu wysypki. Częściej choroba dotyczy osób po 50 roku życia. By ograniczyć rozprzestrzenianie się choroby należy wdrożyć leki przeciwwirusowe.

Półpasiec – co to jest i jak często występuje?

Półpasiec jest zakażeniem dotyczącym nerwu oraz powierzchni skóry zaopatrywanej przez ten nerw. Zakażenie spowodowane jest przez wirus Varicella zoster (VZV – Varicella zoster virus). Jest to ten sam wirus, który wywołuje ospę wietrzną. Każdy, kto miał ospę w przeszłości może zachorować na półpasiec.
Na tę chorobę można zachorować w każdym wieku, najczęściej jednak występuje u osób powyżej 50 roku życia. Do rzadkości należy zapadnięcie na półpasiec więcej niż raz w życiu, jednak zdarzają się i takie przypadki.

Występowanie – przyczyny

Większość ludzi w pewnym momencie swojego życia (zwykle jako dziecko) chorowało na ospę wietrzną. Wirus nie całkowicie ginie po wyzdrowieniu. Niektóre cząstki wirusa pozostają nieaktywne w korzeniach nerwowych w pobliżu rdzenia kręgowego. Nie czynią tam żadnych zniszczeń i nie powodują objawów. Z nie do końca znanych powodów wirus może zacząć ponownie się aktywować. Często trwa to latami nim wirus się uaktywni. Reaktywowany wirus przemieszcza się wzdłuż nerwów skóry powodując półpasiec.
W większości przypadków epizod półpaśca zdarza się bez wyraźnego powodu. Czasami w okresach stresowych lub choroby może się ujawnić. Nieznaczne starzenie układu odpornościowego (immunologicznego) może odpowiadać za to, że półpasiec jest bardziej powszechny wśród osób starszych. (Układ odpornościowy prowadzi wirus nieaktywny i zapobiega jego namnażaniu. Nieznaczne jego osłabienie u osób starszych może spowodować reaktywację i mnożenie się powodujące półpasiec).
Półpasiec występuje również znacznie częściej u osób ze słabym układem odpornościowym. Zwłaszcza u osób, które po przebytych operacjach muszą przyjmować leki osłabiające układ odpornościowy.

Półpasiec

Półpasiec – objawy

Wirus zazwyczaj wpływa tylko na jeden nerw po jednej stronie ciała (czasami na dwa lub trzy). Objawy występują w obszarze skóry, który zaopatrywany jest przez ten nerw. Typowe objawy to ból i wysypka.
Najczęściej zaangażowane nerwy zasilają skórę w obrębie klatki piersiowej lub w okolicy brzucha.

– ból – może dotyczyć dowolnego miejsca na ciele, w zależności od tego jakiego nerwu dotyczy. Ból może wahać się od łagodnego do ciężkiego. Może być tępy, palący lub gryzący. Dodatkowo zamiast tego może powodować ostre kujące bóle, które przychodzą i odchodzą.

– wysypka – zwykle pojawia się 2-3 dni po rozpoczęciu bólu. Pojawiają się czerwone plany, które szybko rozwijają się w swędzące pęcherze. Wysypka wygląda jak ospa wietrzna, ale pojawia się tylko w paśmie skóry dostarczanych przez chory nerw. Nowe pęcherze mogą pojawiać się na okres do jednego tygodnia. Tkanki miękkie pod i wokół wysypki mogą być obrzęknięte czasowo ze względu na stan zapalny spowodowany przez wirusa. Pęcherze po czasie wysychają i tworzą się strupy, które stopniowo znikają. Niewielkie blizny mogą pojawić się w miejscu gdzie były widoczne pęcherze. Epizod półpaśca trwa zwykle 2-4 tygodnie. W niektórych przypadkach występuje sama wysypka albo sam ból. Można także doświadczyć podwyższonej temperatury (gorączkę) i źle się czuć przez kilka dni.

Czy półpasiec jest zaraźliwy?

Ospę wietrzną można złapać od osoby, która aktualnie jest chora (a nie miała ospy wcześniej). Większość dorosłych i starszych dzieci miały już ospę, a więc są odporne. Nie może zarazić ospą ktoś kto ma półpasiec.
Wysypka półpaśca jest zaraźliwy, do czasu aż wszystkie pęcherze pokryją się strupami i wyschną. Ponadto pęcherze opatrywane opatrunkiem również mogą przechodzić na innych w czasie tej czynności. To dlatego, że wirus jest przekazywany przez bezpośredni kontakt z pęcherzami. Nie zalecane jest przychodzenie do pracy w okresie rozkwitu pęcherzy.
Dla bezpieczeństwa kobiety w ciąży (które nie chorowały na ospę) powinny unikać osób chorych. Ponadto jeśli masz osłabiony układ odpornościowy powinieneś również unikać osób z półpaścem. Wyeliminowane bezpośredniego kontaktu z chorym jest najlepszym wyjściem by się nie zarazić.

Z osobami chorymi nie należy dzielić ręczników, pływać w jednym basenie czy uprawiać sportów kontaktowych jak zapasy, rugby.

Komplikacje

Większość ludzi nie ma żadnych komplikacji. Te, które czasem występują to m.in:

– neuralgia;
– zakażenie skóry;
– problemy z oczami włącznie z utratą wzroku (w ciężkich przypadkach);
– osłabienie;
– inne (zakażenie mózgu, rozprzestrzenienie się wirusa w organizmie).

Półpasiec – leczenie

Metody leczenia

2 główne cele leczenia to:

– uśmierzyć ból i dyskomfort;
– zapobiegać rozprzestrzenianiu się wirusa (w miarę możliwości) oraz niedopuszczenie do rozwijania się powikłań np. neuralgii.

Środki leczenia to:

– środki ogólne – najlepiej nosić bawełniane luźne ubrania, aby zmniejszyć podrażnienia zaatakowanej powierzchni skóry. Uśmierzyć ból można poprzez zimne okłady z lodu (nie bezpośrednio na skórę), mokre opatrunki czy chłodną kąpiel. Opatrunek założony na pęcherze będzie izolował je od odzieży, a tym samym nie będzie ich podrażniał. Jeśli wysypka jest mocno swędząca można skorzystać z kremów łagodzących;

– środki przeciwbólowe – mogą dostarczyć ulgę w bólu;

– leki przeciwwirusowe – leki te nie zabijają wirusa, ale działają poprzez jego zatrzymanie oraz niepomnażanie. Tak więc może to ograniczyć dotkliwość objawów półpaśca. Są one najbardziej przydatne w momencie pojawienia się pierwszych etapów choroby (w ciągu 72 godzin występowania wysypki). W niektórych przypadkach wskazane jest by stosować ten lek również po upływie 72 godzin zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Nie w każdej sytuacji leki przeciwwirusowe są wskazane. Warto zasięgnąć porady lekarza.

Zostaw komentarz