Rozwój postawy ciała

//Rozwój postawy ciała
Fotodepilacja Wrocław

Rozwój postawy ciała (kształtowanie się postawy ciała) dzieli się na kilka etapów.

Rozwój postawy ciała

 

1. Okres śródmaciczny (wewnątrzłonowy)

Na etapie rozwoju embrionalnego kształtuje się narząd ruchu jeszcze nieprzystosowany do przyjęcia postawy wyprostnej. Pozycja skulona (kifoza całkowita), kończyny dolne w odwiedzeniu, rotacji zewnętrznej i zgięciu w stawach kolanowych i biodrowych

2. Okres noworodkowy

Na skutek działania siły ciężkości głowy na odcinek szyjny kręgosłupa oraz wpływu kończyn dolnych na odcinek lędźwiowy – zanika jednołukowe wygięcie kręgosłupa, na skutek czego staje się on niemal całkowicie prosty. Obwód głowy jest większy od obwodu klatki piersiowej. Barki są lekko uniesione, szyja krótka, a brzuch stosunkowo duży.

3. Okres niemowlęcy

Rozwój niemowlaka jest bardzo ważnym okresem. W pierwszym roku życia zachodzi przystosowywanie się do przyjęcia postawy wyprostnej. Do tworzenia się postawy ciała kluczowym jest rozwój nawyków ruchowych i aktywności ruchowej. Rozwój ruchowy dziecka zapoczątkowują i umożliwiają odruchy. Wczesno-niemowlęce odruchy mają charakter rozwojowy; wraz z wiekiem wygasają jedne, a powstają kolejne.
W pierwszym roku życia występują na przemian, począwszy od zgięciowego, cztery okresy rozwojowe: dwa zgięciowe i dwa wyprostne:

I stadium zgięciowe;

I stadium wyprostne od ok. 7-16. tygodnia życia do 6. miesiąca:

– kształtuje się lordoza szyjna (dziecko unosi głowę),
– kończyny dolne się prostują (leżenie przodem),
– kifoza piersiowa ulega zmniejszeniu (opieranie się na rękach),
– pionowe ustawienie głowy (3-4 miesiąc – próby siadania, raczkowanie);

II stadium zgięciowe – od ok. 5-8 miesiąca życia (stadium przygotowawcze do lokomocji):

– pogłębienie kifozy piersiowej,
– doskonalenie siadu i utrzymywania głowy,
– kształtowanie lordozy lędźwiowej,
– dalsze kształtowanie lordozy lędźwiowej i łagodzenie kifozy piersiowej;

II stadium wyprostne – od ok. 9-12 miesiąca życia: lokomocja.

Następstwa pionizacji:

– przemieszczenie środka ciężkości ciała w górę i w przód;
– przemieszczenie narządów jamy brzusznej powoduje uwypuklenie brzucha;
– zaznacza się lordoza lędźwiowa;
– zapoczątkowanie przodopochylenia miednicy;
– zmniejszenie zgięciowego ustawienia kończyn;
– zmniejszenie szpotawości osi długiej uda;
– stopy pozornie płaskie.

4. Okres poniemowlęcy (od 1 do 3 roku życia)

– w okresie od 12-14 miesiąca życia kręgosłup przyjmuje już kształt esowaty;
– ukształtowana lordoza szyjna, kifoza piersiowa i wyraźnie zaznaczona lordoza lędźwiowa;
– miednica przesunięta do przodu i odchylona w tył;
– zwiększa się wymiar poprzeczny klatki piersiowej (powiększa się jej szerokość, a zmniejsza głębokość);
– obwód klatki piersiowej jest większy od obwodu głowy;
– stopniowe dalsze zwiększanie kąta przodopochylenia miednicy;
– zmniejszona szpotawość kończyn dolnych;
– utrzymuje się zgięciowe ustawienie kończyn dolnych;
– zwolnienie tempa przyrostu masy ciała, wzrost tempa przyrostu wysokości (sylwetka trzylatka jest bardziej smukła).

5. Okres przedszkolny (od 3 do 6 roku życia)

– słabnie dynamika przyrostu wysokości ciała;
– względna stabilność krzywizn kręgosłupa, ale wzrost tułowia przy słabych mięśniach utrzymujących kręgosłup powoduje ciągłe ich modyfikacje;
– tendencja do powiększania się lordozy lędźwiowej;
– kifoza piersiowa silniej zaznaczona;
– stabilizuje się lordoza szyjna;
– w 4. roku życia kąt przodopochylenia miednicy wynosi 22 stopnie;
– zmniejsza się głębokość, a zwiększa szerokość klatki piersiowej, żebra przyjmują ustawienie skośne;
– barki obniżają się;
– stopniowo zmniejsza się uwypuklenie brzucha i odstawanie łopatek przy równoczesnym uwypuklaniu się klatki piersiowej.

W okresie przedszkolnym znaczne uwypuklenie brzucha, odstawanie łopatek, zaokrąglenie pleców oraz wysunięcie barków i głowy w przód uważa się za wadliwe. Kończyny dolne powinny być wyprostowane (ustawienie zgięciowe zanika w czasie stania), stopa powinna posiadać sklepienie podłużne i poprzeczne.

6. Okres szkolny (od 7 do 10 roku życia)

– pierwszy okres krytyczny posturogenezy:

– u dzieci siedmioletnich procesy rozwoju somatycznego są harmonijne;
– zmiana trybu życia dziecka (w związku z nauką) – narzucony system przebywania w pozycji siedzącej, niekorzystne pozycje statyczne, noszenie dodatkowych ciężarów, czynniki psychogenne;
– klatka piersiowa spłaszcza się nieco, przez co zaokrąglenie barków staje się wyraźniejsze, zmiany klatki piersiowej nie powodują odstawania łopatek;
– brzuch jest jeszcze lekko wystający, jednak już mniej;
– lordoza lędźwiowa jest wyraźniejsza;
– kąt przodopochylenia miednicy zwiększa się do 25 stopni, przy czym zaczynają zaznaczać się różnice płciowe;
– intensywny rozwój kończyn dolnych – pod koniec tego okresu ich długość przekracza 50% wysokości ciała;
– maleje tempo przyrostu wysokości ciała, znacznie powiększa się masa w związku z pogrubieniem kości i rozwojem układu mięśniowego.

7. Okres starszoszkolny (od 10 do 15 roku życia)

– drugi okres krytyczny: dziewczęta w wieku 11-13 lat, chłopcy w wieku 13-14 lat (związany ze skokiem pokwitaniowym)

– postawę w wieku pokwitaniowym cechuje większa wiotkość – brzuch znowu się uwypukla, plecy są nadmiernie okrągłe, głowa pochylona w przód;
– długość kończyn dolnych osiąga ok. 53% wysokości;
– wzrost długości kończyn górnych;
– układ mięśniowy rozwija się wolniej;
– znaczna lordoza lędźwiowa, małą kifoza piersiowa;
– niejednakowy przyrost poszczególnych odcinków ciała;
– stopy wąskie, prawidłowo wysklepione;
– ożywia się znacznie i zmienia gra hormonów, zaburzenia metabolizmu i zmiany w kostnieniu;
– zmianom i częstym zaburzeniom podlega układ nerwowo-psychiczny, co wywiera wpływ na kształtowanie się kręgosłupa i całej postawy.

8. Okres młodzieńczy (dziewczęta w wieku 15-18 lat, chłopcy w wieku 17-20 lat)

– zarys krzywizn przednio-tylnych kręgosłupa ulega złagodzeniu, nadal przeważa lordoza lędźwiowa nad kifozą piersiową szczególnie u dziewcząt;
– ostateczne ukształtowanie przodowygięcia w odcinku lędźwiowym;
– kąt przodopochylenia miednicy u kobiet – 28 stopni, u mężczyzn – 32 stopnie, wahania do 4 stopni;
– tempo przyrostu wysokości maleje i w zasadzie ustaje;
– wzrost siły mięśniowej;
– postawa ciała przyjmuje ostateczną formę;
– brzuch fizjologicznie znowu staje się płaski.

Najlepsze warunki do utrzymania prawidłowej postawy ciała występują między 25., a 30. rokiem życia.

Polecane produkty:

Rehabilitacja Wrocław

1 komenarz

  1. Adam 6 marca 2017 w 15:49 - Odpowiedz

    mam 4 lata 4 nici-owo:)

Zostaw komentarz

Zadaj pytanie

Pytania do specjalisty on-line. Jeśli nie znalazłeś informacji, której szukałeś, a sprawa jest dla Ciebie ważna – zadaj pytanie poprzez poniższy formularz. Nasi specjaliści z pewnością udzielą wyczerpujących odpowiedzi. Twoje pytanie i odpowiedź zostanie opublikowana w naszym serwisie, aby inni użytkownicy mogli się z nią zapoznać. Zapraszamy do kontaktu!