Reklama

Etyka zawodowa fizjoterapeuty

Spis treści

Etyka zawodowa fizjoterapeuty jest tematem podstawowym i bardzo ważnym. Zawód fizjoterapeuty stwarza wymogi posiadania nie tylko rozległej wiedzy oraz umiejętności praktycznych, ale również wysokich kwalifikacji moralnych i właściwych kontaktów z pacjentem. Reguły etyki zawodowej określają postępowanie terapeuty z punktu widzenia dobra i zła moralnego.

 

Etyka zawodowa fizjoterapeuty

Ważne jest dokonywanie wyboru etycznego metod leczenia: najskuteczniejszych, o uzasadnionej efektywności, pozbawionych negatywnego oddziaływania na organizm. Dodatkowo należy uprzedzić pacjenta o możliwości powikłań związanych z zastosowaną procedurą.

Niemniej ważne jest jednak etyczne postępowanie wobec przełożonych, zakładu pracy, kolegów i współpracowników. Wątpliwości odnośnie słuszności postępowania innych powinno się rozstrzygać w rozmowie bezpośredniej i absolutnie nie wyrażać jej publicznie w obecności pacjenta.

Kryteria etyki

Etyka ustala kryteria, którymi trzeba się kierować podczas wyborów podejmowanych działań. Są to:

  • godność człowieka oraz jego prawa osobiste;
  • wartość życia ludzkiego, nienaruszalność daru życia – przedmiotem działań fizjoterapeuty jest przecież człowiek, zarówno jego ciało, jak i sfera intelektualna, uczuciowa oraz duchowa;
  • dobro chorego – co wiąże się z poprzednim wymogiem, ponieważ najwyższym dobrem człowieka jest właśnie życie. Wiąże się z tym konieczność niesienia ulgi w cierpieniu i zapobieganie mu;
  • problem śmierci – umierający powinien być traktowany jak każdy inny człowiek, należy wspierać go moralnie i traktować z należytą uwagą oraz troską.

Zobacz również: Fizjoterapia, osteopatia, chiropraktyka – czym się różnią?

Zasady etyczne

Są to pewne ustalone sugestie, które powinny służyć człowiekowi w kierowaniu jego postępowaniem. Za podstawowe obowiązujące w służbie zdrowia przyjmuje się zasady:

  • szacunku dla osoby;
  • dobroczynności i niewyrządzania krzywdy;
  • sprawiedliwości i bezinteresowności;
  • odpowiedzialności;
  • poufności.

Zasady te odnosi się przede wszystkim do działań wobec pacjentów. Jednak jak zauważono, powinno się ich przestrzegać również w stosunkach międzyludzkich, ze współpracownikami oraz przełożonymi.

Zasada szacunku

Wymaga respektowania świata wartości, celów, osobistej oraz społecznej sytuacji podopiecznych. Stanowi dla terapeuty i pacjenta podstawową płaszczyznę odniesienia procesu ich interakcji.

Zasada dobroczynności i niekrzywdzenia

W odniesieniu do zawodów medycznych zasada nieszkodzenia wiąże się z podstawową zasadą Hipokratesa – „primum non nocere – przede wszystkim nie szkodzić”.

Zasada ta wymaga, aby pracownicy służby zdrowia nie wyrządzali krzywdy swoim niewłaściwym postępowaniem i chronili od krzywdy tych, którzy sami nie są w stanie się bronić ze względu na wiek, chorobę czy stan umysłu.

Zasada sprawiedliwości

Dotyczy równego traktowania wszystkich pacjentów, poświęcenia wszystkim tyle samo czasu i zaangażowania.

Wydaje się, że najbardziej sprawiedliwe jest zapewnienie właściwej terapii stosownie do potrzeb, oczywiście z pewnymi uwarunkowaniami związanymi z granicami możliwości zrealizowania tak szeroko ujętego tematu.

Zasada sprawiedliwości dotyczy także zespołu terapeutycznego. Przełożony powinien równo dzielić obowiązki i wyróżnienia wśród pracowników i stosować te same oceny zachowań.

Zasada odpowiedzialności

Jest rozpatrywana w dwóch aspektach:

  • jako odpowiedzialność osoby za swoje działanie;
  • jako odpowiedzialność na opiekę nad kimś wobec kogoś.

Zasada wymaga, aby fizjoterapeuta czuł się odpowiedzialny za swoje działania i był odpowiedzialny za swoje zawodowe i ludzkie zachowania wobec powierzonych mu pacjentów.

Terapeuta występuje jednocześnie w dwóch układach społecznych: relacja terapeuta-pacjent oraz jako członek zespołu terapeutycznego. W każdym z nich odgrywa określoną rolę, za którą ponosi odpowiedzialność. Dodatkowo powinno się to odbywać w atmosferze wzajemnego zrozumienia i zaufania.

Zasada poufności

Nakazuje, aby fizjoterapeuta zachowywał w ścisłej tajemnicy informacje o pacjentach, które uzyskał w czasie realizacji procesu terapeutycznego. Wiąże się z tym również zasada prawdomówności, nakazująca obowiązek mówienia prawdy i niewprowadzania pacjenta w błąd.

Podsumowanie

Właściwa postawa moralna oraz solidarność z grupą zawodową obowiązują zarówno w miejscu pracy, jak i poza obowiązkami zawodowymi. Trzeba pamiętać, że osoby zajmujące się rehabilitacją cieszą się w społeczeństwie dużym uznaniem i prestiżem, postrzegane są również jako jednostki, na których można polegać. Takie postrzeganie obliguje do poważnego traktowania zobowiązań i przestrzegania reguł etycznych.

Bibliografia

  1. Kiwerski J., Włodarczyk K., Fizjoterapia Ogólna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2012.

Zapisz się do newslettera!

Kategorie wpisów
Centrum Fizjoterapeuty
Sklep Fizjoterapeuty
Bezpłatne konsultacje
Kubek dla Fizjoterapeuty
Oferty pracy

Najpopularniejsze w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *