Sklep Spirulina

Krwiobieg stanowi system rur zwanych naczyniami krwionośnymi, którymi rozprowadzana jest krew po całym organizmie. Innymi słowy, to układ naczyń tętniczych i żylnych obiegających cały organizm człowieka. Funkcją jego jest dostarczanie tlenu i składników odżywczych wraz z krwią do wszystkich komórek i tkanek, a także odprowadzanie produktów przemiany materii z powrotem do serca.

Krwiobieg

Krwiobieg – naczynia

Tętnice (z wyjątkiem płucnych) prowadzą krew bogatą w tlen, natomiast żyły (z wyjątkiem płucnych) prowadzą krew ubogą w tlen. W naczyniach tętniczych panuje wysokie ciśnienie, zależne od pracy lewej komory serca i oporu tętniczek obwodowych. Z kolei w naczyniach żylnych ciśnienie krwi jest niskie, a w dużych żyłach blisko serca nawet ujemne.

Budowa ścian poszczególnych naczyń jest dostosowana do ich zadań i do panującego w nich ciśnienia. W efekcie ściana tętnic jest m.in. bardziej wytrzymała i elastyczna. Mimo tego, wszystkie naczynia krwionośne zbudowane są z 3 warstw błon:

  • wewnętrznej – wyścielającej światło naczynia;
  • środkowej – bogatej we włókna mięśniowe gładkie i sprężyste, jest najbardziej odporna;
  • zewnętrznej – bogatej we włókna kolagenowe.

Rozróżnia się 2 zamknięte układy krążenia: duży i mały, przy czym małe nosi także nazwę krążenia płucnego.

Krążenie duże

Krwiobieg duży rozpoczyna się w lewej komorze serca, a kończy w jego prawym przedsionku. Z lewej komory wychodzi tętnica główna, zwana aortą. To właśnie jej liczne rozgałęzienia dostarczają krew utlenowaną do wszystkich tkanek i narządów całego ustroju. Z łożyska kapilar wypływają drobne żyłki, które przechodzą w coraz większe i ostatecznie do prawego przedsionka uchodzą 2 żyły główne – górna i dolna. W krążeniu dużym serce przyjmuje krew z całego układu żylnego i tłoczy ją do układu tętniczego.

Krążenie małe

Z prawej komory serca wychodzi pień płucny, który kieruje się ku górze i ku stronie lewej. Po około 6-centymetrowym przebiegu dzieli się na 2 tętnice płucne – prawą i lewą. Tętnica płucna prawa (nieco dłuższa) biegnie poza wstępującą częścią aorty i poza żyłą główną górną. Następnie uchodzi do wnęki płuca prawego, poniżej oskrzela. Z kolei tętnica płucna lewa leży ku przodowi od części zstępującej aorty i uchodzi do płuca w obrębie wnęki powyżej oskrzela. Tętnice płucne dzielą się na gałęzie odpowiadające liczbie płatów płuca, po czym przechodzą przez coraz drobniejsze odgałęzienia, aż do naczyń włosowatych, które oplatają pęcherzyki płucne. Między pęcherzykami i włośniczkami zachodzi wymiana gazowa – krew oddaje dwutlenek węgla, a pobiera tlen. Następnie żyłami wraca do serca. Z wnęki każdego płuca wychodzą 2 żyły płucne, które po krótkim przebiegu uchodzą do lewego przedsionka. Tętnicami płucnymi płynie krew odtleniona, czyli żylna, zaś żyłami płucnymi krew utleniona, czyli tętnicza.

Krew

Krew prowadzona tętnicami płynie znacznie szybciej, zaś krew żylna płynie spokojnie i powoli. Właśnie dlatego łatwo można odróżnić uszkodzenie poszczególnych naczyń. W związku z faktem, że krew tętnicza jest bogata w tlen, będzie tryskać z rany pod postacią ciemnobordowej cieszy. Uszkodzenie żyły objawi się wyciekiem jaskrawoczerwonej krwi.

Bibliografia

  1. Bochenek A., Reicher M., Anatomia człowieka, Tom 3, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2004.
  2. Michajlik A., Ramotowski W., Anatomia i fizjologia człowieka, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003.
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław