Reklama

Mięsień okrężny oka

Spis treści

Koenzym Q10 promocja

Mięsień okrężny oka (łac. musculus orbicularis oculi) wraz z mięśniem marszczącym brwi (łac. musculus corrugator supercilii)  i mięśniem podłużnym (łac. musculus procerus) należy do grupy mięśni otoczenia szpary powiek. Jest płaski, eliptyczny, lokalizuje się w powiekach i ich otoczeniu. Pełni ważne funkcje, związane nie tylko z ruchem powiek.

Mięsień okrężny oka (łac. musculus orbicularis oculi)

Mięsień okrężny oka – budowa

Mięsień okrężny oka składa się z 3 części:

  • oczodołowej – najsilniejsza, stanowi odcinek obwodowy tego mięśnia. Okrąża dokoła wejście do oczodołu, zachodząc na czoło, skroń i policzek;
  • powiekowej – znajduje się dośrodkowo od części oczodołowej. Jest przy tym zbudowana z włókien mięśniowych cieńszych i bladszych od poprzednich. Przebiega w górnej i dolnej powiece;
  • łzowej – najmniejsza i przy tym najgłębiej położona, w pewnym sensie stanowi fragment części powiekowej.

Każda część tego mięśnia posiada swój własny przebieg, przyczep początkowy (pp) i przyczep końcowy (pk). Tak więc część oczodołowa:

  • pp: odcinek przedni ściany przyśrodkowej oczodołu, czyli wyrostek czołowy i grzebień łzowy przedni szczęki oraz odnoga przednia więzadła powiekowego przyśrodkowego;
  • pk: mięsień kończy się powracając w miejsce swojego przyczepu początkowego.

Włókna tej części krzyżują się z brzuścem czołowym mięśnia potyliczno-czołowego i mięśnia marszczącego brwi. Włókna przyśrodkowego i górnego odcinka tego mięśnia przebiegają rozbieżnie i skośnie ku górze, wytwarzając mięsień obniżający brwi.

Część powiekowa występuje w postaci łukowato przebiegających pasm tworzących cienką warstwę mięśniową. Od przodu pokrywa ona łącznotkankowe płytki, tak zwane tarczki powieki górnej i dolnej.

  • pp: górny lub dolny brzeg więzadła powiekowego przyśrodkowego;
  • pk: więzadło powiekowe boczne.

Część łzowa występuje w postaci niewielkiej, prostokątnej blaszki, zlokalizowanej do tyłu od woreczka łzowego:

  • pp: grzebień łzowy tylny kości łzowej i woreczek łzowy;
  • pk: część rzęskowa na wolnym brzegu powieki górnej oraz dolnej.

Włókna części łzowej sięgają aż do bocznego kąta oka.

Mięsień okrężny oka

Część oczodołowa mięśnia okrężnego oka pociąga brwi w kierunki gładzizny oraz ku dołowi, pomagając przy silnym zamykaniu szpary powiekowej (przy ich zaciskaniu). Dodatkowo może nadawać twarzy wyraz głębokiego zamyślenia. Działa antagonistycznie w stosunku do brzuśca czołowego mięśnia potyliczno-czołowego. Mięsień okrężny oka powoduje również załamanie się brwi pod kątem (część przyśrodkowa brwi obniża się).

Część powiekowa mięśnia okrężnego oka powoduje spokojne zamykanie szpary powiekowej oraz bierze udział w mruganiu. Z kolei część łzowa, kurcząc się, rozwiera woreczek łzowy, dzięki czemu bierze udział w odpływie łez. Wspiera przyleganie brzegów powiek do gałek ocznych.

Unaczynienie

Unaczynienie mięśnia okrężnego oka pochodzi od gałązek tętnic:

  • twarzowej;
  • skroniowej powierzchownej;
  • nadoczodołowej.

Tętnica nadoczodołowa pochodzi od większej tętnicy ocznej.

Unerwienie

Unerwienie mięśnia okrężnego oka pochodzi od gałązek skroniowych i jarzmowych nerwu twarzowego. Anatomicznie nie można odróżnić nerwów powodujących mruganie od tych, które zaciskają powieki. Czynnościowo jednak są różne, ponieważ mogą ulec porażeniu niezależnie od siebie.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Bochenek A., Reicher M., Anatomia człowieka, Tom I, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2012.

Zapisz się do newslettera!

Kategorie wpisów
Centrum Fizjoterapeuty
Sklep Fizjoterapeuty
Bezpłatne konsultacje
Kubek dla Fizjoterapeuty
Oferty pracy

Najpopularniejsze w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.