RSQ Technologies

Objawy opuszkowe towarzyszą zespołowi opuszkowemu, czyli chorobie neurologicznej występującej w przebiegu uszkodzenia jąder nerwów czaszkowych.

 

Postępujące porażenie opuszkowe

Postępujące porażenie opuszkowe (PBP) charakteryzuje się objawami klinicznymi (takimi jak postępująca dyzartria i dysfagia), które wynikają z uszkodzenia jąder ruchowych i nerwów czaszkowych V-XII na poziomie pnia mózgu oraz dróg korowo-jądrowych.

Poza dysfagią i dyzartrią wiotką zauważa się niedowład podniebienia. Ponadto mowa staje się niewyraźna, a chory zniekształca głoski wargowe i językowe. W efekcie dochodzi do zaników mięśni języka, mogą być również obecne fascykulacje.

Częstość występowania choroby jest trudna do oceny i szacuje się ją na 5-20% przypadków chorób neuronu ruchowego. Zwykle przyczyny choroby są nieodwracalne.

Zespół rzekomoopuszkowy

W efekcie obustronnego uszkodzenia dróg korowo-jądrowych biegnących od kory okolicy ruchowej do jąder nerwów językowo-gardłowego, błędnego i podjęzykowego, dochodzi do pojawienia się zespołu rzekomoopuszkowego. Charakterystyczna w jego przebiegu jest dysartria spastyczna (mowa spowolniała, nosowa, niewyraźna) i dysfagia, ale bez zaników mięśniowych. Dodatkowo stwierdza się wzmożenie odruchu żuchwowego i występowanie objawów piramidowych. Może im towarzyszyć niestabilność emocjonalna związana z przerwaniem połączeń między płatami czołowymi a pniem mózgu.

Do przyczyn tego zespołu można zaliczyć m.in.:

Sklep Spirulina

Inne choroby

Objawy opuszkowe mogą wystąpić także w przebiegu innych schorzeń, przy czym do najbardziej popularnych można zaliczyć między innymi:

  • stwardnienie zanikowe boczne;
  • miastenię;
  • stwardnienie rozsiane.

Stwardnienie zanikowe boczne

Objawy opuszkowe i rzekomoopuszkowe w postaci dyzartrii i dysfagii oraz zaburzenia oddechowe obserwuje się w różnych fazach tej choroby. Najczęściej jednak w jej zaawansowanym stadium. Aż w 25% przypadków objawy opuszkowe mogą być pierwszym symptomem choroby, w 1-2% początek objawów wiąże się z  osłabieniem mięśni oddechowych.

Miastenia

Najważniejszymi objawami miastenii są osłabienie i męczliwość różnych grup mięśniowych. Ponadto zauważa się obecność objawów opuszkowych, które obejmują przede wszystkim zaburzenia mowy, gryzienia i połykania z wysoką męczliwością. Mowa może być nosowa, czasem natężenie głosu zmniejsza się wraz z mówieniem powodując tak zwane zacinanie głosu. Zaburzenia z reguły ustępują lub zmniejszają swoje nasilenie po krótkim odpoczynku.

Innym, częstym objawem osłabienia mięśni opuszkowych w przebiegu miastenii jest dysfagia. Pacjent może mieć trudności z gryzieniem lub połykaniem pokarmów. W łagodnych przypadkach utrudnione jest przyjmowanie pokarmów o twardej konsystencji, w skrajnych przypadkach niemożliwe jest nawet połykanie śliny, płyny wracają przez nos. W efekcie ryzyko zachłyśnięcia jest wówczas wysokie.

Stwardnienie rozsiane

U pacjentów pojawia się często dyzartria spastyczna. Mowa staje się zwolniona, chrapliwa, o niskim natężeniu. Występują napięcia mięśniowe narządów artykulacyjnych, przez co mowa staje się mniej zrozumiała. Pojawia się nosowanie otwarte spowodowane spastycznym napięciem mięśni podniebienno-gardłowych. Demielinizacyjne uszkodzenia okolicy pnia mózgu mogą wpłynąć na siłę
mięśni przepony, co może powodować między innymi słabszą kontrolę oddechu.

Zobacz więcej na temat: Stwardnienie rozsiane.

Bibliografia

  1. Kwieciński H., Słowik A., Choroby neuronu ruchowego, Polski Przegląd Neurologiczny, 6/2010.
  2. Kostera-Pruszczyk A., Postępowanie terapeutyczne w miastenii, Polski Przegląd Neurologiczny, 1/2013.
  3. Hubner I., Hubner J., Witek I., (i inni), Stwardnienie zanikowe boczne z objawami piramidowo-pozapiramidowymi oraz jako zespół paranowotworowy – opis dwóch przypadków, Polski Przegląd Neurologiczny, 3/2017.
  4. Kucińska P., Wybrane przyczyny dyzartrii związane z lokalizacją uszkodzenia w obrębie układu nerwowego, Otorynolaryngologia, 1/2016.
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław