Powierzchowne mięśnie grzbietu

////Powierzchowne mięśnie grzbietu
Targi oraz kongres medycyny fizykalnej i rehabilitacji

Powierzchowne mięśnie grzbietu dzieli się na dwie grupy – mięśnie kolcowo-ramienne oraz mięśnie kolcowo-żebrowe.

Powierzchowne mięśnie grzbietu

 

Powierzchowne mięśnie grzbietu

1. Mięśnie kolcowo-ramienne (mm. spinohumerales).

Mięsień czworoboczny (m. trapezius) jest mięśniem płaskim, szerokim, o trójkątnym kształcie, a prawy i lewy razem tworzą kształt rombu przypominając kaptur mnicha (dawna nazwa – mięsień kapturowy). Jest to najbardziej powierzchownie położony mięsień górnej części grzbietu.

Przyczep początkowy:

  • kresa karkowa górna do guzowatości potylicznej zewnętrznej;
  • więzadło karkowe;
  • wyrostki kolczyste od siódmego kręgu szyjnego do ostatniego kręgu piersiowego (C7-Th12) wraz z więzadłem nadkolcowym.

Przyczep końcowy:

  • część górna/zstępująca mięśnia czworobocznego (pars descendens m. trapezii) – koniec barkowy obojczyka;
  • część środkowa/poprzeczna mięśnia czworobocznego (pars trensversa m. trapezii) – wyrostek barkowy i grzebień łopatki;
  • część dolna/wstępująca mięśnia czworobocznego (pars ascendens m. trapezii) – część przyśrodkowa brzegu górnego grzebienia łopatki.

Czynność:

  • część górna unosi staw ramienny ku górze do około 10 centymetrów razem z mięśniem dźwigaczem łopatki i mięśniem równoległobocznym; przy ustalonym stawie ramiennym zgina głowę w tył;
  • część środkowa zbliża łopatkę do kręgosłupa;
  • część dolna opuszcza staw ramienny, a przy ustalonej obręczy kończyny górnej unosi tułów ku górze.

Część górna i dolna razem rotują łopatkę, umożliwiając uniesienie ramienia powyżej kąta prostego. Cały mięsień cofa staw ramienny, zbliża łopatkę do kręgosłupa i przyciska ją do klatki piersiowej.
Porażenie mięśnia czworobocznego – opuszczony staw ramienny po stronie niedowładu, łopatka odstająca.

Unaczynienie:

  • tętnica poprzeczna szyi, tętnica nadłopatkowa, gałązki grzbietowe tętnic międzyżebrowych tylnych, tętnica potyliczna, gałąź tętnicy szyjnej zewnętrznej.

Unerwienie:

  • gałąź zewnętrzna nerwu dodatkowego (XI), gałązki splotu szyjnego.

Mięsień najszerszy grzbietu (m. latissimus dorsi) – rozległy, cienki i płaski mięsień położony w dolnej okolicy grzbietu i bocznej okolicy klatki piersiowej. Ma największą powierzchnię ze wszystkich mięśni człowieka, kształtem można przyrównać go do trójkąta o podstawie leżącej przy kręgosłupie, a wierzchołku w dole pachowym.

Przyczep początkowy:

  • wyrostki kolczyste sześciu dolnych kręgów piersiowych (Th6-12), wszystkich kręgów lędźwiowych (L1-5) i grzebień krzyżowy pośrodkowy;
  • grzebień biodrowy, tylna trzecia część jego wargi zewnętrznej;
  • powierzchnia zewnętrzna dziewiątego lub dziesiątego, jedenastego i dwunastego żebra;
  • kąt dolny łopatki (nieznaczna część ścięgien).

Przyczep końcowy:

  • grzebień guzka mniejszego kości ramiennej.

Czynność:

  • przy ustalonym kręgosłupie opuszcza poniesione ramię (razem z mięśniem piersiowym większym), przywodzi je za plecami i rotuje do wewnątrz;
  • przy ustalonych ramionach dźwiga dolne żebra – pomocniczy mięsień wdechowy;
  • podczas kaszlu napina się, naciskając przy wydechu na dolne żebra.

Unaczynienie:

  • tętnica piersiowo-grzbietowa od tętnicy pachowej, gałązki tętnic międzyżebrowych i tętnic okalających ramię.

Unerwienie:

  • nerw piersiowo-grzbietowy (C6-8).

Mięsień równoległoboczny (m. rhomboideus) – szeroki, czworokątny mięsień, położony w dolnej części karku i górnej części grzbietu. Między pęczkami szyjnymi i grzbietowymi znajduje się szczelina oddzielająca mięsień równoległoboczny na dwie części: górną – mięsień równoległoboczny mniejszy (m. rhomboideus minor) i dolną – mięsień równoległoboczny większy (m. rhomboideus major).

Przyczep początkowy:

  • dolny odcinek więzadła karkowego;
  • wyrostki kolczyste dwóch ostatnich kręgów szyjnych (C6 i C7);
  • więzadło nadkolcowe i wyrostki kolczyste czterech górnych kręgów piersiowych (Th1-4).

Przyczep końcowy:

  • brzeg przyśrodkowy łopatki.

Czynność:

  • pociąga łopatkę przyśrodkowo i ku górze (odwrotnie do działania mięśnia czworobocznego), przyciska łopatkę do klatki piersiowej.

Unaczynienie:

  • gałąź głęboka tętnicy poprzecznej szyi, gałązki tętnic międzyżebrowych tylnych.

Unerwienie:

  • nerw grzbietowy łopatki (C4-5).

Mięsień dźwigacz łopatki (m. levator scapulae) – znajduje się na bocznej powierzchni szyi, jest kształtu trójkątnego.

Przyczep początkowy:

  • guzki tylnych wyrostków poprzecznych kręgów szyjnych 1-4.

Przyczep końcowy:

  • brzeg przyśrodkowy łopatki, od kąta górnego do trójkąta grzebienia.

Czynność:

  • pociąga łopatkę ku górze i przyśrodkowo (jak mięsień czworoboczny);
  • rotuje łopatkę kierując kąt dolny przyśrodkowo, a wyrostek barkowy bocznie (jak mięsień równoległoboczny;
  • przy ustalonej obręczy kończyny górnej zgina kręgosłup szyjny działając jednostronnie – do boku, działając obustronnie – w tył.

Unaczynienie:

  • tętnica szyjna wstępująca, tętnica kręgowa, tętnica poprzeczna szyi.

Unerwienie:

  • nerw grzbietowy łopatki, gałązki splotu szyjnego.

2. Mięśnie kolcowo-żebrowe

Mięśnie zębate tylne (mm. serrati posteriores) – małe, cienkie, czworokątne mięśnie. Wyróżnia się mięsień zębaty tylny górny i tylny dolny.

Mięsień zębaty tylny górny (m. serratus posteriori superior)

Przyczep początkowy:

  • dolna część więzadła karkowego;
  • wyrostki kolczyste C6-Th2.

Przyczep końcowy:

  • brzeg górny i zewnętrzna powierzchnia żebra od drugiego do piątego.

Mięsień zębaty tylny dolny (m. serratus posteriori inferior)

Przyczep początkowy:

  • blaszka tylna powięzi piersiowo-lędźwiowej na wysokości Th10-L2.

Przyczep końcowy:

  • brzeg dolny dziewiątego do dwunastego żebra.

Czynność:

  • mięsień zębaty tylny górny dźwiga żebra podczas wdechu, mięsień zębaty tylny dolny opuszcza żebra przy wydechu.

Unaczynienie i unerwienie:

  • odpowiednie gałązki nerwów i tętnic międzyżebrowych.

Polecane produkty:

  Materace Hilding

Zostaw komentarz