Fizjoexpert Futuro

Prawo skurczu Erba odnosi się do siły skurczu w zależności od rodzaju zastosowanej elektrody oraz od tego, czy obwód jest zamykany, czy otwierany.

 

Reakcje układu nerwowo-mięśniowego na prąd stały

Zgodnie z prawem Du Bois Reymonda, prąd stały w czasie przepływu nie powoduje skurczu mięśnia prążkowanego, ponieważ nie zachodzi wówczas zmiana jego natężenia. W związku z tym, skurcz w przypadku prądu stałego może wystąpić wyłącznie przy zamykaniu lub otwieraniu jego obwodu. Ta podstawowa zasada jest bazą prawa skurczu Erba opisanego poniżej.

Prawo skurczu Erba

Najsilniejszy skurcz uzyskuje się przy zamykaniu obwodu w wypadku, gdy katoda jest elektrodą czynną. Taką sytuację określa się skrótem KZS. W przypadku, gdy elektrodą czynną będzie anoda, uzyskany skurcz będzie znacznie słabszy. Natomiast przy otwieraniu obwodu, gdy elektrodą czynną będzie anoda, skurcz (AOS) jest silniejszy niż w przypadku, gdy elektrodą czynną będzie katoda.

Zależność tę przedstawia wzór Erba:

Mówiąc innymi słowy, każdy zdrowy mięsień na stymulację stałym prądem powinien zareagować zgodnie z powyższym wzorem. Najsilniejszy skurcz mięśnia widać przy zamykaniu obwodu prądu stałego pod katodą, jeśli jest ona elektrodą czynną. Jeżeli elektrodą czynną jest natomiast anoda, to przy zamykaniu obwodu prądu stałego pod anodą także uzyskuje się skurcz, jednak znacznie słabszy niż ten pod katodą.

Rozszerzoną postacią wzoru Erba jest tzw. prawo skurczu Pflugera. Można je sformułować następująco:

Sklep Spirulina
  1. Zastosowanie bardzo słabego prądu stałego pozwala uzyskać skurcz mięśnia tylko przy zamykaniu obwodu, gdy elektrodą czynną jest katoda (KZS).
  2. W celu uzyskania skurczu przy zamykaniu lub otwieraniu obwodu, w którym elektrodą czynną jest anoda (AZS, AOS), konieczne jest użycie silniejszego prądu.
  3. Wywołanie skurczu przy otwieraniu obwodu prądu stałego, gdzie elektrodą czynną jest katoda (KOS), konieczne jest użycie jeszcze silniejszego prądu.

Reakcja tkanek na bodziec prądu stałego

W warunkach patologicznych reakcja nerwu lub mięśnia na bodziec prądu stałego różni się od występującej w warunkach normalnych. Zachodzące różnice dotyczą:

  • zmian w pobudliwości nerwu lub mięśnia;
  • odchyleń od prawa skurczu.

Pomiar wartości progowej natężenia prądu stałego nie znalazł zastosowania jako w pełni miarodajny wskaźnik pobudliwości nerwu lub mięśnia, ze względu na zależność jego wartości od wielu czynników ubocznych.

W stanach patologicznych nerwu i mięśnia mogą również występować odchylenia od prawa skurczu, wyrażające się jego odwróceniem, a mianowicie:

  • AZS > KZS;
  • KZS = AZS.

Praktyczna ocena jakościowa wpływu impulsu prądu stałego na nerw lub mięsień opiera się na:

  • określeniu wartości natężenia prądu, świadczącej o jego pobudliwości, tzn. czy skurcz wywołuje słaby czy silny prąd;
  • stwierdzeniu, czy skurcz mięśnia występuje zgodnie z prawem skurczu, czy też występuje jego odwrócenie;
  • obserwacji charakteru i nasilenia skurczu mięśnia.

Należy dodatkowo podkreślić, że ocena charakteru i nasilenia skurczu mięśnia większą wartość diagnostyczną od stwierdzonego odwróconego prawa skurczu. Stwierdzenie skurczu leniwego (robaczkowego) świadczy z dużym prawdopodobieństwem o uszkodzeniu obwodowego nerwu ruchowego.

Zobacz również: Punkt motoryczny.

Bibliografia

  1. Mika T., Fizykoterapia, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1996.
Polecane produkty:

Aktualizacja:

Rehabilitacja Wrocław