Waskulopatia to medyczne określenie dotyczące zmian patologicznych w obrębie naczyń krwionośnych. Może więc pojawić się w każdym miejscu na ciele, w którym znajduje się sieć tych naczyń. Często waskulopatia przybiera ciężki przebieg.

Waskulopatia

Rodzaje waskulopatii

Jak wspomniano, wyróżnia się wiele rodzajów waskulopatii, przy czym wyróżnić należy:

  • zespół Susaca – waskulopatię siatkówkowo-ślimakowo-mózgową;
  • waskulopatię prążkowiowo-wzgórzową;
  • waskulopatie naczyń wieńcowych;
  • polipoidalną waskulopatię naczyniówkową.

Poniżej przedstawiamy krótką charakterystykę każdej z tych dolegliwości.

Sklep Spirulina

Zespół Susaca

To rzadka choroba z grupy mikroangiopatii. Do jej charakterystycznych objawów można zaliczyć encefalopatię oraz zmiany naczyniowe w siatkówce oka, czemu często towarzyszy utrata słuchu. W bardziej dokładnych i specyficznych badaniach stwierdza się zmiany pod postacią mikrozawałów w obrębie istoty białej i szarej mózgowia. Zespół Susaca zalicza się do chorób autoimmunologicznych, dlatego nie można dokładnie ustalić jego przyczyny.

Waskulopatia prążkowiowo-wzgórzowa

Omawianą chorobę widać na obrazach USG jako hiperechogeniczne, linijne pasma promieniście rozchodzące się w okolicy wzgórz i jąder podstawy. Odpowiadają one zmienionym przez patologiczne procesy ścianom naczyń wzgórzowo-prążkowiowych i soczewkowo-prążkowiowych. Zjawisko odnotowuje się częściej w populacji dzieci wymagającej intensywnej opieki okołoporodowej.

Nie poznano odległych skutków związanych z obecnością cech waskulopatii prążkowiowo-wzgórzowej u noworodków i niemowląt. Uważa się, że obserwowane odległe skutki w rozwoju dziecka i ewentualne następstwa neurologiczne należy przypisać jednostkom chorobowym, w wyniku których doszło do rozwoju schorzenia, a nie samej waskulopatii.

Waskulopatie naczyń wieńcowych

To jedno z najpoważniejszych powikłań u pacjentów po przeszczepie serca, jednocześnie znajduje się w trójce najczęstszych przyczyn zgonów w tej grupie chorych. Waskulopatie naczyń wieńcowych określane są jako przyspieszona miażdżyca o złożonej patogenezie. Wciąż poszukuje się najkorzystniejszych połączeń leków immunosupresyjnych oraz antyproliferacyjnych, które stanowiłyby podstawę w zapobieganiu i hamowaniu postępu tego rodzaju waskulopatii.

Polipoidalna waskulopatia naczyniówkowa

Cechuje się obecnością rozgałęzionej sieci naczyń naczyniówki, które ulegają tętniakowatym poszerzeniom w końcowych odcinkach. Chorobę rozpoznaje się na podstawie typowego obrazu naczyń naczyniówki podczas badania z użyciem angiografii. Do tej pory nie ustalono złotego środka w odniesieniu do optymalnego leczenia polipoidalnej waskulopatii naczyniówkowej. Jednak biorąc pod uwagę zmienny i nawracający charakter choroby, a także zagrożenie trwałą utratą wzroku, konieczne stają się indywidualizacja terapii oraz długofalowa opieka nad pacjentem.

Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Opala A., Terelak-Borys B., Grabska-Liberek I., Polipoidalna waskulopatia naczyniówkowa, Acta Ophthalmologica Polonia, 2/2019.
  2. Milczarek M., Wojciechowska M., Mamcarz A., Cudnoch-Jędrzejewska A., Waskulopatia w przeszczepionym sercu – nowe trendy w diagnostyce i leczeniu, Open Journal System, 1/2017.
Rehabilitacja Wrocław