Elektroosmoza

Spis treści

Polish Fascua Symposium
Polish Fascua Symposium

Elektroosmoza to zjawisko elektrokinetyczne polegające na ruchu fazy ciekłej względem unieruchomionej fazy stałej. Ruch ten wywołuje oddziaływanie przyłożonego pola elektrycznego. Elektroosmozę stosuje się w technologii między innymi do odwadniania (np. otrzymywanie żelu krzemionkowego przez odwodnienie szkła wodnego), do osuszania gruntów itd.

 

Na czym polega elektroosmoza?

Jak wspomniano, jest to ruch fazy ciekłej w stosunku do fazy stałej. Zjawisko jest zależne głównie od kształtu i rodzaju ośrodka, jak również od rodzaju cząstek rozpuszczonych. Polega na ruchu całego ośrodka, zwanego fazą rozpraszającą układu koloidowego, względem fazy rozproszonej. Elektroosmoza zachodzi na błonach półprzepuszczalnych, które są nieprzepuszczalne dla fazy rozproszonej i w związku z tym unieruchamiają ją na swojej powierzchni. Co ważne – w omówionych warunkach umiejętność poruszania się pod wpływem pola elektrycznego wykazuje wyłącznie faza rozpraszająca.

Zobacz również: Kataforeza.

Zastosowanie elektroosmozy

Najczęstszym zastosowaniem elektroosmozy jest osuszanie budynków i ich ścian. Osuszanie murów metodą elektroosmozy obejmuje rozstawienie urządzeń emitujących nisko frekwencyjne impulsy, przez które zostaje przerwany elektromagnetyczny przesył cieczy w górę. Przy tak generowanych impulsach wilgoć opada, po czym ulatnia się w sposób naturalny. Aby zagwarantować utrzymywanie się suchego stanu ścian i materiałów po zakończeniu procesu osuszania, należy pozostawić działający generatora na jego miejscu.

Sklep Spirulina
Sklep Spirulina

Wilgoć w powietrzu występuje zawsze i dobrze, bo trudno by było funkcjonować, gdyby całkowicie zniknęła. Jednak nie jest to do końca korzystne zjawisko w budownictwie. Niektóre materiały wykazują zdolność pochłaniania wilgoci, np. cement, beton czy gips. W efekcie mogą pojawiać się pleśni, grzyby i uszkodzenia fizyczne takich materiałów. Urządzenia wykorzystujące zjawisko elektroosmozy chronią budowle przed wchłanianiem wilgoci.

Zjawiska elektrokinetyczne

Mianem zjawisk elektrokinetycznych określa się ruch względem siebie stykających się faz ciekłej i stałej (lub rozproszonej i rozpraszającej w koloidach) wymuszony przez zewnętrzne pole elektryczne albo zjawisko odwrotne — powstawanie różnicy potencjałów wywołane ruchem fazy ciekłej względem stałej lub stałej względem ciekłej. Podstawowymi zjawiskami elektrokinetycznymi są elektroosmoza i elektroforeza. Ponadto wyróżnia się potencjał przepływu i potencjał sedymentacji.

Nie należy mylić pojęcia elektroosmozy i elektroforezy, choć są bardzo zbliżone do siebie. Podstawowa różnica wynika z tego, że w elektroosmozie faza ciekła porusza się względem fazy stałe, a więc odwrotnie niż jest to w przypadku elektroforezy, gdzie faza stała porusza się względem nieruchomej fazy ciekłej.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Traczyk W., Fizjologia człowieka w zarysie, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2007.
  2. Vernocchi A., Longhi E., Lippi G., Gelsumini S., Increased Monoclonal Components. Prevalence in an Italian Population of 44 474 Outpatients Detected by Capillary Electrophoresis, J Med Biochem, 1/2016.
  3. Kwas M., Bucholc B., Ślusarczyk J., Zastosowanie elektroforezy w żelu poliakryloamidowymdo oceny stopnia strukturalnej integralności cząsteczek IgG w preparacie immunoglobuliny do stosowania dożylnego. Medycyna Doświadczalna i Mikrobiologia, 3/2000.

Zapisz się do newslettera!

Kategorie wpisów
Centrum Fizjoterapeuty
Sklep Fizjoterapeuty
Bezpłatne konsultacje
Kubek dla Fizjoterapeuty
Oferty pracy

Najpopularniejsze w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *