Kangurowanie to pierwszy, bezpośredni kontakt ciała noworodka z ciałem matki. Wykazuje liczne korzyści zarówno dla dziecka, jak i matki, a także skraca czas hospitalizacji. Wiele kobiet po kangurowaniu odchodzi od podjętej wcześniej decyzji oddania dziecka, można zatem powiedzieć, że metoda wpływa pozytywnie nie tylko na zdrowie fizyczne, ale i psychiczne osób biorących w niej udział.

Kangurowanie

Na czym polega kangurowanie?

Omawiana metoda polega na ułożeniu noworodka okrytego kocykiem na klatce piersiowej matki w taki sposób, aby jego skóra bezpośrednio dotykała skóry kobiety. W tym czasie noworodek słyszy bicie serca matki, jest kołysane podczas unoszenia klatki piersiowej przy wdechach oraz ogrzewane ciepłem skóry. Wszystko to sprawia, że dziecko czuje się jak w łonie matki, co przyspiesza jego adaptację do środowiska zewnętrznego. Noworodek uspokaja się i zasypia. Wyróżnia się 4 etapy kangurowania:

  • bardzo wczesny – tuż po porodzie;
  • wczesny – w pierwszej dobie po porodzie;
  • pośredni – około 7. dnia po porodzie;
  • późny – wiele dni po porodzie, gdy stan zdrowia dziecka na to pozwala, np. po okresie intensywnego leczenia.

Zaleca się jednak rozpoczęcie kangurowania tuż po porodzie. Powinno ono trwać do momentu pierwszego karmienia. Jeśli z różnych względów (np. planowane zabiegi) matka nie może podjąć się tej czynności, warto znaleźć osobę zastępczą. Podczas czynności warto głaskać, dotykać i przytulać maluszka. Metodę stosuje się głównie w przypadku dzieci urodzonych przedwcześnie.

Sklep Spirulina

Pozycja do kangurowania

Dziecko powinno bezpośrednio przylegać do skóry matki, twarzą zwróconą w jej stronę, ułożone w pozycji pionowej lub półpionowej na klatce piersiowej. Kończyny dziecka powinny być zgięte w pozycji „żabki”. Ważnym aspektem jest stabilizacja główki, która nie powinna być ani nadmiernie odchylona, ani zgięta. Cała pozycja powinna być komfortowa dla matki i dziecka oraz bezpieczna. Najistotniejsze jest tutaj zachowanie drożności dróg oddechowych dziecka.

Zalety kangurowania

Kangurowanie ma wiele zalet. Wśród najważniejszych korzyści dla dziecka znajdują się:

  • szybszy przyrost masy;
  • kolonizowanie skóry dziecka korzystnymi bakteriami bytującymi na skórze matki;
  • synchronizacja temperatury ciała (gdy temperatura skóry dziecka maleje, ciepło bijące od matki wzrasta, aby ogrzać dziecko, i odwrotnie);
  • ułatwienie zasypiania i przejścia w głęboki sen;
  • szybszy i łatwiejszy dostęp do naturalnego pokarmu, a tym samym szybsze nabycie umiejętności ssania piersi;
  • zwiększanie więzi między matką a dzieckiem.

Kangurowane dziecko ma mniejsze ryzyko wystąpienia problemów ze strony układu krążenia, układu oddechowego czy układu odpornościowego. Redukcja stresu sprawia, że noworodek czuje się stabilnie i bezpiecznie, co poprawia jego ogólny stan zdrowia. Nie należy jednak pomijać licznych korzyści dla matki, takich jak:

  • przyspieszenie obkurczania macicy i zmniejszanie krwawienia;
  • wzmacnianie odczuć rodzicielskich i opiekuńczych;
  • redukcja stresu związanego z porodem, zwłaszcza przedwczesnym.

Im bardziej dziecko jest przywiązane do matki i ojca, tym bardziej bezpiecznie się czuje, akceptując siebie i świat zewnętrzny. Im więcej miłości przyjmuje, tym więcej może jej dać. Przywiązanie jest tak samo kluczowe dla rozwoju dziecka, jak jedzenie i oddychanie. Dlatego właśnie kangurowanie jest tak polecanym elementem opieki nad noworodkiem.

Podsumowanie

Kangurowanie pomaga podkreślić rolę rodziców w opiece nad wcześniakiem. Pozytywnie wpływa na zapoczątkowanie karmienia piersią i sprawia, że czynność staje się czymś przyjemnym i akceptowanym. Dziecko, czując bliskość rodziców uspokaja się i uzyskuje najlepsze warunki do dalszego rozwoju. Jednocześnie u kangurowanych dzieci obserwuje się zmniejszenie ilości występujących infekcji.

Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Bajek A., Marcinkowski J., Rzempowska J., Gawłowicz K., Kangurowanie – zalecany pierwszy bezpośredni kontakt ciała noworodka z ciałem matki, Hygeia Public Health 3/2014.
  2. Stodolak A., Fuglewicz A., Kontakt skóra do skóry i kangurowanie noworodków – chwilowa moda czy naukowo udowodniona metoda?, Perinatologia, Neonatologia i Ginekologia, 1/2012.
  3. Cieślak-Osik B., Kangurowanie na trudny start, Fokus na Dziecko.
  4. Napiórkowska-Orkisz M., Olszewska J., Wpływ holistycznej opieki nad pacjentem OITN na psychologiczne i fizyczne aspekty wcześniactwa, Polski Przegląd Nauk o Zdrowiu, 1/2017.
Rehabilitacja Wrocław