Sklep Spirulina

Dysleksja określa trudności w uczeniu się i stanowi coraz częściej występujący problem nie tylko dzieci i młodzieży, ale nawet dorosłych osób. Najczęściej jednak diagnozuje się ją u dzieci w wieku szkolnym. Uznaje się, że może dotyczyć osób, których inteligencja mieści się w normie, a nawet jest ponadprzeciętna.

Dysleksja

Dyskelsja – co to jest?

Pojęcie dysleksji określa trudności w nauce, co z kolei obejmuje problemy z:

  • czytaniem;
  • pisaniem;
  • zdobywaniem umiejętności matematycznych.

Bardzo często na pierwszy rzut oka nie widać u dziecka żadnych zaburzeń, pozornie nie wyróżnia się ono niczym na tle innych dzieci. Trudności pojawiają się dopiero podczas bliższego poznania.

Objawy

Wiele objawów zapowiadających dysleksję można zaobserwować na długo przed podjęciem nauki czytania i pisania. Do takich symptomów należą objawy dysharmonii rozwoju psychoruchowego, a więc opóźnienia rozwoju tych funkcji, które leżą u podstaw uczenia się czynności czytania i pisania. Wspomniane zaburzenia dotyczą przede wszystkim funkcji językowych (opóźnienie rozwoju mowy), ale także wzrokowych, ruchowych oraz ich koordynacji. Pierwsze symptomy ryzyka dysleksji mogą się pojawić już w okresie niemowlęcym. Rozwój ruchowy takiego dziecka bywa opóźniony lub nietypowy np. dziecko w ogóle nie raczkuje lub raczkuje mało. Trudno jest podać pełną listę objawów ryzyka dysleksji czy dysleksji rozwojowej, ponieważ zaburzenie ma charakter heterogeniczny, co oznacza, że osoby nim dotknięte różnią się między sobą. Symptomatologia dysleksji jest bogata.

Najwięcej problemów przysparzają jednak:

  • deficyt fonologiczny – trudności z różnicowaniem głosek;
  • opóźniony rozwój mowy – w tym nieprawidłowa wymowa, przekręcanie trudnych wyrazów i popełnianie więcej błędów gramatycznych;
  • trudności w czytaniu i pisaniu.

Ponadto dziecko:

  • wypowiada się krótszymi zdaniami;
  • często nie kończy rozpoczętych zdań;
  • używa wypowiedzi zawierających mniejszą ilość ważnych informacji.

Jednym z ważniejszych problemów dziecka z dysleksją jest niemożność poprawnego pisania wyrazów i zdań. Osoba taka często pisze litery i cyfry w swoim lustrzanym odbiciu, przestawiając poszczególne znaki, a nawet zapisując wyrazy od prawej do lewej strony. Wiąże się to między innymi z zaburzeniami funkcji wzroku i opóźnieniem rozwoju językowego.

Ciekawostką jest, że dysleksji może (ale nie musi) towarzyszyć zaburzony rozwój motoryczny. Takie dzieci mogą wolniej biegać, słabiej skakać czy wykazywać mniejszą równowagę i koordynację.

Nauka dzieci z dysleksją

Dzieci ze zdiagnozowaną dysleksją nie wymagają obniżania poziomu nauczania ani wymagań ze strony nauczycieli czy rodziców. Należy jedynie zmienić metody i techniki nauczania, dopasowując je do indywidualnych potrzeb.

Diagnostyka

Aby zdiagnozować dysleksję, dziecko wraz z rodzicami kieruje się do poradni psychologiczno-pedagogicznej. Tam ma miejsce ocena dziecka, która składa się z dwóch części:

  1. Rozmowa z psychologiem – ma on przede wszystkim za zadanie ocenić inteligencję dziecka. Jeżeli iloraz inteligencji jest niższy niż 70, nie diagnozuje się dysleksji. Psycholog nie tylko ocenia zdolności intelektualne dziecka, ale również bada funkcje wzrokowe.
  2. Rozmowa z pedagogiem – ocenia on zarówno zdolności słuchowo-językowe, jak i umiejętności szkolne. Te pierwsze dotyczą percepcji słuchowej, czyli zdolności odbioru, analizy, rozpoznawania i różnicowania bodźców słuchowych, jak i innych funkcji językowych.

Niezwykle ważna jest również rozmowa z rodzicami, ponieważ może się okazać, że trudności szkolne nie wynikają z dysekcji, lecz z zaniedbania dziecka.

Zobacz również: ADHD.

Bibliografia

  1. Bogdanowicz K., Specyficzne trudności oraz indywidualne potrzeby edukacyjne uczniów dyslektycznych, Ryzyko specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu: dysleksji, dysortografii i dysgrafii, Wydawnictwo Harmonia, Gdańsk 2011.
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław