RSQ Technologies

Owulacja to jeden z etapów cyklu miesiączkowego, przypadający zazwyczaj na 14 dzień cyklu. Dzięki niej możliwe jest zapłodnienie komórki jajowej i zajście w ciążę. Z kolei jeśli nie dojdzie w tym czasie do zapłodnienia, następuje szereg dalszych przemian w organizmie kobiety, prowadzących do krwawienia.

Fazy cyklu miesiączkowego

Etapy cyklu miesiączkowego

Cykl miesiączkowy kobiety obejmuje naprzemienne, powtarzające się co miesiąc etapy od ostatniego dnia miesiączki do pierwszego dnia kolejnej miesiączki. W skład tego cyklu wchodzą 4 etapy:

Etap drugi kończy się tak zwanym pikiem hormonu luteinizującego, w efekcie czego rozpoczyna się wstępna luteinizacja pęcherzyka. Wspomniany hormon stymuluje jego pełne dojrzewanie przedowulacyjne i pęknięcie, a tym samym warunkuje owulację. Tuż przed owulacją wzrasta liczba komórek ziarnistych jajnika. Następuje szybki wzrost pęcherzyka Graafa, który ostatecznie osiąga średnicę 2,5 cm. Faza druga kończy się 13. dnia cyklu, po czym następuje owulacja.

Charakterystyka owulacji

Dojrzały pęcherzyk wydziela prostaglandyny oraz enzymy proteolityczne, które rozpuszczają kolagen oraz inne składniki tkanki łącznej utrzymujące razem komórki pęcherzyka. Prostaglandyny mogą uczestniczyć w przerwaniu ściany pęcherzyka w jej najsłabszym miejscu. Płyn z jamy wytryskuje razem z komórką jajową otoczoną dwiema lub trzema warstwami komórek ziarnistych. Komórka jajowa zostaje wyłapana przez jajowód, w którym się przemieszcza, aby ulec zapłodnieniu lub zginąć. Po owulacji komórki osłonki migrują do jamy pęcherzyka i mieszają się tam z komórkami ziarnistymi.

Sklep Spirulina

Omawiając owulację w znacznym skrócie, pęcherzyk Graafa pęka, a dojrzała komórka jajowa zostaje uwolniona do jamy ciała. Następnie ma miejsce luteinizacja komórek ziarnistych tego pęcherzyka, które pod wpływem czynności hormonu luteinizującego syntezują progesteron stale zwiększający swoje stężenie. Owulacja trwa tylko jeden dzień, ponieważ tuż po niej (dnia 15) następuje faza lutealna.

Brak owulacji

Brak owulacji często bywa przyczyną niepłodności, może dotyczyć aż do 25% par. Wówczas stosuje się stymulację owulacji, co stanowi skuteczną metodę leczenia niepłodności u kobiet z zaburzeniami tego procesu. Stymulacja ta ma na celu wywołanie wzrostu pęcherzyka, a następnie uwolnienie dojrzałej komórki jajowej zdolnej już do zapłodnienia. Przed przystąpieniem do terapii należy wykonać szczegółowe badania obu partnerów, ponieważ może się okazać, że problem niepłodności leży po stronie mężczyzny lub dotyczy innych zaburzeń niż fazy owulacji u kobiet. Terapia polegająca na stymulacji owulacji obejmuje doustne stosowanie odpowiednio dobranych środków farmakologicznych.

Zobacz również: Leczenie niepłodności u kobiet.

Podsumowanie

Podczas owulacji jajnik uwalnia dojrzałą komórkę jajową. Jeśli ta komórka nie zostanie zapłodniona, mejoza nigdy się nie zakończy, a komórka jajowa ulegnie rozpadowi. Jednak jeśli komórka ulegnie zapłodnieniu, dochodzi do ostatniego etapu mejozy i następuje początek ciąży.

Bibliografia

  1. Silverthorn D., Fizjologia, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2018.
  2. Kozłowska J., Rehabilitacja w ginekologii i położnictwie, Wydawnictwo AWF Kraków, Kraków 2006.
  3. Radwan M., Zamkowska D., Wójcik D., Ziółkowski T., Stymulacja owulacji, Ginekologia i Perinatologia Praktyczna, 2/2017.
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław