Kwas hialuronowy

Hiperlordoza to zjawisko zwiększenia fizjologicznej lordozy kręgosłupa w odcinku lędźwiowym, mające tendencję do kompensacji kręgosłupa, zwłaszcza w odcinku piersiowym. Hiperlordozie towarzyszy przodopochylenie miednicy i wiele innych dolegliwości ogólnoustrojowych.

 

Lordoza lędźwiowa

Wygięcie lordotyczne odcinka lędźwiowego kręgosłupa kształtuje się w okresie dzieciństwa. Wielkość i wykształcenie lordozy lędźwiowej zależy od czynników takich jak typ somatyczny, budowa miednicy, napięcie i długość mięśni stabilizujących stawy biodrowe. Wiele osób błędnie używa terminu lordoza do określania dolegliwości odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Błędnie, ponieważ każdy człowieka posiada (lub powinien posiadać) lordozę lędźwiową. O problemie mówimy wówczas, gdy jest ona spłycona lub pogłębiona.

Wygięcie kręgosłupa wraz z dyskami pełni ważne funkcje amortyzacyjne. Na przekroju strzałkowym klinowate dyski swoją szerszą stroną skierowane są ku przodowi, co warunkuje wygięcie. Do krzywizny kręgosłupa dostosowuje się kanał kręgowy. Zaburzenia prawidłowej postawy ciała są bardzo charakterystyczne i zależą od typu patologii lordozy lędźwiowe.

Przyczyny hiperlordozy

Zwiększenie lordozy lędźwiowej może wynikać z wielu czynników, najczęściej z:

  • dyskopatii;
  • nadmiernego napięcia mięśni przykręgosłupowych;
  • obecności zmian zwyrodnieniowych;
  • obecności chorób neurologicznych;
  • niedoborów pokarmowych w dzieciństwie, szczególnie witaminy D i wapnia;
  • nieprawidłowej budowy kręgów lędźwiowych i pozostałych odcinków kręgosłupa.

Hiperlordoza jest powszechnym zjawiskiem u kobiet, zwłaszcza w ciąży. W ciąży rosnące dziecko i tym samym brzuch powodują przesunięcie środka ciężkości ciała do przodu. Aby utrzymać równowagę, kobiety często nie skupiają się na prawidłowej postawie, lecz kompensują zmiany odcinkiem lędźwiowym kręgosłupa. Z kolei w przypadku pozostałych kobiet hiperlordoza wiąże się z przodopochyleniem miednicy. Hiperlordoza jest częstą wadą postawy dzieci, określaną jako plecy wklęsłe.

Sklep Spirulina

Jak objawia się hiperlordoza?

Zwiększenie krzywizny kręgosłupa lędźwiowego można z łatwością zaobserwować już na wstępnym badaniu pacjenta w projekcji bocznej. Widać wówczas nie tylko hiperlordozę, ale i uwypuklenie pośladków, brzucha oraz przodopochylenie miednicy. Wadzie tej mogą towarzyszyć bóle kręgosłupa (zwłaszcza w starszym wieku), zaburzenia trawienia, zaburzenia krążenia w jamie brzusznej, nawykowe zaparcia, kłucia w okolicy śledziony oraz zaburzenia miesiączkowania u kobiet.

Hiperlordoza oddziałuje na cały organizm takiej osoby, nie tylko na układ pokarmowy i moczowo-płciowy. Wiele zmian widać w obrębie mięśni i struktur miękkich. Pogłębienie lordozy lędźwiowej kręgosłupa wywołuje wiele zmian, w tym: osłabienie i wydłużenie mięśni kulszowo-goleniowych, przykurcz mięśni grzbietu okolicy lędźwiowej, osłabienie mięśni brzucha oraz wzmożone napięcie mięśni zginaczy stawów biodrowych.

Hiperlordoza – leczenie

Leczenie hiperlordozy zależy od czynników takich jak wiek pacjenta, stopień utrwalenia i kompensacji wady, ogólny stan zdrowia i poziom motywacji. Ważna jest również przyczyna powstania hiperlordozy. W leczeniu zawsze podstawą będzie wyrobienie nawyku prawidłowej postawy ciała na podstawie przywróconych prawidłowych warunków anatomicznych. Najlepiej pracować nad postawą ciała przed lustrem, wykorzystując biofeedback.

Ćwiczenia w przypadku tej wady obejmują:

Można stosować techniki pomocnicze, takie jak masaż klasyczny i masaż tkanek głębokich i terapię manualną – szczególnie, jeśli zdiagnozowano dodatkowo zablokowanie segmentów kręgosłupa, co uniemożliwia wykonanie pełnego biernego zakresu ruchu. Podstawą leczenia i profilaktyką nawrotu wady zawsze są jednak ćwiczenia. Można przed ich rozpoczęciem zastosować zabiegi z zakresu ciepłolecznictwa na konkretne partie mięśniowe.

Metody lecznicze nie powinny być ujednolicane i standaryzowane. Nie ma zestawu ćwiczeń wskazanego przy tej wadzie, który sprawdzi się u każdego pacjenta. Hiperlordoza u każdego może kompensować się inaczej, powodować inne skutki uboczne i inne dolegliwości bólowe. Ponadto szczytem wady mogą być różne kręgi, wyróżnia się hiperlordozę wysoką oraz niską. Właśnie z tego względu terapia zawsze powinna być zindywidualizowana, po dokładnym zdiagnozowaniu pacjenta.

Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Jagucka-Mętel W., Machoy-Mokrzyńska A., Nowicki A., Figeland A., Sobolewska E., Dolegliwości bólowe odcinka lędźwiowo-krzyżowego wynikające z zaburzenia lordozy lędźwiowej, Pomeranian Journal of Life Sciences, 1/2017.
  2. Lech A., Grymel-Kulesza E., Trening stabilizacji kompleksu lędźwiowo-miedniczno-biodrowego jako terapia bólu odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Opis przypadku, Gdańsk 2017.
  3. Wilczyński J., Korekcja wad postawy człowieka, Wydawnictwo Anthropos, Starachowice 2005.
Rehabilitacja Wrocław