Terapia CranioSacralna – historia i zastosowanie

Strona główna/Fizjoterapia/Terapia manualna/Terapia CranioSacralna – historia i zastosowanie
Kwas hialuronowy

Początki terapii

Twórcą terapii CranioSacralanej był William Sutherland, amerykański osteopata, który jako pierwszy prowadząc swoje badania mówił o „oddechu pierwotnym” – czyli rytmicznym ruchu zmieniającym kształt kości czaszki. W kolejnym etapie tych badań wyczuwalność owego ruchu rozszerzył o pozostałe tkanki ciała. Sutherland dowiódł, że ośrodkowy system nerwowy i struktury z nim sprzężone podlegają stałym rytmicznym ruchom, a to z kolei wpływa na wiele funkcji organizmu.

Terapia Cranio Sacralana

Podczas wieloletnich badań Sutherland wyróżnił pięć części tego mechanizmu: rozszerzanie się i kurczenie półkul mózgowych, ruch struktur czaszki, ruch opon mózgowych i kręgosłupowych, nieznaczne przemieszczenia w obrębie kości krzyżowej oraz tętnienie płynu mózgowo-rdzeniowego. System ten, nazwany układem czaszkowo – krzyżowym, który może podlegać okołoporodowo lub w ciągu życia urazom różnego pochodzenia i powodować dysfunkcje, wywołujące liczne dolegliwości. Swoją teorię badacz ogłosił w 1940 r. i tym samym przyczynił się do rozwoju osteopatii w późniejszych latach. Kolejnym przełomem w rozwoju terapii CranioSacralanej było odkrycie ruchu opony twardej przez Johna’a E. Upledgera. Profesor katedry biomechaniki na Uniwersytecie stanowym Michigan i założyciel międzynarodowego Instytutu na Florydzie (1985 r.), stojąc na czele zespołu złożonego z anatomów, fizjologów, biofizyków i bioinżynierów stworzył podstawy terapii CranioSacralnej. Założony przez Upledgera Instytut funkcjonuje do dnia dzisiejszego, kształcąc specjalistów na całym świecie.

Zastosowanie

Terapia  czaszkowo-krzyżowa to jedna z czterech form leczenia manualnego, która uzyskała akredytację Światowej Organizacji Zdrowia. Dzięki zastosowaniu metody czaszkowo-krzyżowej dolegliwości często wyraźnie zmniejszają się, a nawet ustępują już po pierwszym zabiegu. Podstawowym założeniem terapii jest fakt, że ośrodkowy układ nerwowy i struktury z nim sprzężone podlegają rytmicznemu ruchowi, a prawidłowy przebieg tego ruchu jest niezwykle istotny dla ludzkiego życia i zdrowia. Każde ograniczenie tego ruchu może stać się przyczyną choroby. Powodem upośledzenia systemu czaszkowo-krzyżowego mogą być urazy fizyczne (wypadki, przeciążenia zawodowe), psychiczne czy poporodowe. Terapia znajduje zastosowanie przy bólach i zawrotach głowy, migrenach, kłopotach ze wzrokiem i słuchem, nawracającym zapaleniu uszu u dzieci i dorosłych, przy zapaleniu zatok, napięciu i bólach w stawie skroniowo-żuchwowych, wybiciu żuchwy, wadach zgryzu, bólach kręgosłupa, pleców, zapaleniu korzonków, rwie kulszowej, skoliozie, bolesnym napięciu barków, urazach powypadkowych. Dodatkowo w psychozach, autyzmie, kłopotach z koncentracją, zaburzeniach osobowości u dzieci i dorosłych, stresie, depresji, dysleksji, kłopotach z nauką i koncentracją, korygowaniu wad zgryzu czy zapaleniu zatok.

Terapia CranioSacralna Upledgera dodatkowo:

1. Działa uspokajająco i poprawia funkcjonowanie organizmu.
2. Pogłębia oddech u astmatyków.
3. Likwiduje niezidentyfikowane bóle brzucha.
4. Poprawia krążenie oraz pracę układu limfatycznego.
5. Likwiduje urazy poporodowe.

Terapia jest uniwersalną formą pracy terapeutycznej z pacjentem. Jej założeniem jest wzmacnianie naturalnego mechanizmu organizmu człowieka do samouzdrawiania. Ważną cechą metody jest holistyczne podejście do pacjenta i jego problemu. Eliminacja zaburzenia w dowolnej części ciała wpływa na poprawę całego układu. Terapia CranioSacralana z powodzeniem stosowana jest w pracy z dziećmi i osobami dorosłymi. Korzystają z niej również osoby starsze i przewlekle chore. W zasadzie nie ma ograniczeń jeśli chodzi o wiek czy dolegliwości pacjenta. Terapeuta jest w stanie w pełni dopasować przebieg zabiegów do potrzeb i oczekiwań swoich podopiecznych.

Autor: Marcin Pochojka

Polecane produkty:

  Rehabilitacja kadry olimpijskiej

Zostaw komentarz