RSQ Technologies

Pozycja zaryglowana (łac. status ridigus) to takie ustawienie stawu, w którym jego ruchomość w kierunku terapeutycznym jest maksymalnie ograniczona przez zbliżenie powierzchni stawowych i/lub napięcie tkanek miękkich (torebki stawowej, więzadeł, ścięgien). Pojęcie występuje w coraz mocniej rozwijającej się terapii manualnej.

 

Rodzaje pozycji stawów

Przed rozpoczęciem leczenia należy ustalić, w jakim stanie (w jakiej pozycji) znajduje się dany staw. W terapii manualnej wyróżnić można trzy podstawowe rodzaje pozycji: spoczynkową, rzeczywistą oraz zaryglowaną.

W pozycji spoczynkowej staw jest rozluźniony. Natomiast gdy patologia tocząca się w obrębie stawu wymusza jego inne ułożenie, mówi się o pozycji rzeczywistej. Gdy patologia ta jest tak nasilona, że uniemożliwia wykonanie ruchów, pozycję stawu określa się jako zaryglowaną. Jest ona przeciwwskazaniem do prowadzenia terapii manualnej.

Warto wspomnieć jeszcze o pozycji zerowej, która jest naturalną pozycją wyjściową i tym samym punktem wyjściowym do mierzenia zakresu ruchomości stawu.

Zobacz również: Czynny zakres ruchubierny zakres ruchu.

Pozycja zaryglowana w terapii manualnej

Na wstępie warto przybliżyć co ma na celu terapia manualna. Otóż mobilizacje manualne zajmują się dysfunkcjami somatycznymi, czyli zaburzeniami w układzie kostno-mięśniowym. Zaburzenia w obrębie stawu mogą obejmować hipomobilność (czyli ograniczenie ruchomości) bądź hipermobilność (czyli zwiększoną ruchomość). Aby prowadzone leczenie było zadowalające, należy zapoznać się z teorią i podstawowymi pojęciami.

Sklep Spirulina

Pozycję zaryglowaną wykorzystuje się w celu zablokowania niekorzystnych współruchów przy leczeniu innych stawów. Została określona przez McConailla przy zastosowaniu następujących kryteriów:

  • mała, wklęsła powierzchnia stawowa posiada pełen kontakt z częścią większej, wypukłej powierzchni stawowej. W warunkach prawidłowych kontakt ten, we wszystkich innych ustawieniach, jest bardzo mały;
  • torebka stawowa oraz więzadła mocno się napinają;
  • stosując trakcję – jeden człon stawu odchodzi od drugiego tylko w niewielkim stopniu. Translatoryczny ślizg stawowy dalej w kierunku pozycji zaryglowanej jest upośledzony, natomiast w kierunku przeciwnym jest on możliwy.

Z dwóch powodów ważne jest, aby znać wszystkie pozycje zaryglowane. Po pierwsze, w tej pozycji nie prowadzi się leczenia (mobilizacji). Po drugie, pozycja ta może być stosowana do zmiany ruchu w stawie, np. przy leczeni stawu sąsiedniego. Nazywa się to zaryglowaniem, to znaczy zatrzymaniem dalszego ruchu w określonym kierunku.

Zobacz również: Terapia Castillo Moralesa, Terapia Manualna OMT Kaltenborn-Evjenth, Terapia Manualna Mulligan Concept.

Przykłady pozycji zaryglowanych

Każdy staw w organizmie człowieka posiada odrębną pozycję zaryglowaną. Poniżej przedstawiono pozycje zaryglowane dla większości z nich. Stawy:

  • palców rąk – DIP, PIP i MCP I w maksymalnym wyproście, natomiast MCP II-V w maksymalnym zgięciu;
  • nadgarstkowo-śródręczny kciuka – CM I w maksymalnej opozycji;
  • promieniowo-łokciowy bliższy – około 5 stopni supinacji;
  • ramienno-promieniowy – 90 stopni zgięcia i 5 stopni supinacji;
  • ramienny – maksymalne odwiedzenie i rotacja zewnętrzna;
  • palców stóp – DIP, PIP i MTP I w maksymalnym wyproście, natomiast MTP II-V w maksymalnym zgięciu;
  • skokowy górny – stęp w maksymalnej inwersji, a staw skokowy górny w maksymalnym zgięciu grzbietowym;
  • kolanowy – maksymalny wyprost i rotacja zewnętrzna podudzia;
  • biodrowy – maksymalny wyprost z pozycji zerowej, rotacja wewnętrzna oraz odwiedzenie.

Podsumowanie

Pozycja zaryglowana jest taką pozycją, w której powierzchnie stawowe posiadają ze sobą pełny kontakt. W efekcie, torebka stawowa i więzadła są mocno napięte, a gra stawowa jest najmniejsza. W takiej pozycji nie wykonuje się leczenia.

Gra stawowa określa, czy sztywność stawowa wynika z tkanek miękkich czy ze stawu. Składa się z translatorycznych, postępowych ruchów biernych.

Bibliografia

  1. Kaltenborn F., Manualne mobilizacje stawów kończyn, Wydawnictwo Comer, Toruń 1996.
  2. Frisch H., Roex J., Terapia manualna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2015.
Polecane produkty:

Aktualizacja:

Rehabilitacja Wrocław