eFizjoterapia

Zapłodnienie in vitro polega na laboratoryjnym zapłodnieniu obejmującym łączenie komórki jajowej i plemnika poza żeńskim układem rozrodczym. Jest jedną z popularnych metod leczenia niepłodności, bez względu na jej przyczynę.

 

Zagrożenia

Zauważono, że w przypadku dzieci poczętych na drodze sztucznego zapłodnienia istnieje dwukrotnie większe ryzyko wystąpienia wad rozwojowych w pierwszym roku życia. Wiąże się to z faktem, że wady te mają swój początek w okresie zapłodnienia i rozwoju embrionalnego. Sztuczne zapłodnienie różni się od naturalnego, dlatego może powodować zmiany w procesie. Należy wiedzieć, że metoda ta niesie za sobą spore ryzyko powstania ciąży mnogiej, która nie jest fizjologicznym i naturalnym zjawiskiem dla człowieka. Ciąża mnoga wiąże się z niższą masą urodzeniową noworodków i nieco większym ryzykiem wystąpienia mózgowego porażenia dziecięcego.

Zapłodnienie in vitro – przebieg

Zapłodnienie in vitro z transferem zarodka składa się z kilku etapów:

  1. Terapia hormonalna – obejmuje hiperstymulację owulacji poprzez stosowanie farmakoterapii doustnej i podskórnej. Gdy poziom hormonów (estradiolu) i wielkość pęcherzyków są odpowiednie stosuje się ostatni, podskórny lek.
  2. Punkcja jajników – polega na pobraniu z pęcherzyków jajnikowych płynu z komórkami jajowymi. Wykonuje się ją w ciągu 36-40 godzin od podania gonadotropiny kosmówkowej (ostatniego leku pierwszego etapu). Następnie komórki jajowe umieszcza się w specjalnych odżywkach.
  3. Zapłodnienie pozaustrojowe – obejmuje właściwe zapładnianie komórek jajowych wyselekcjonowanymi plemnikami. Dalej, po 18-20 godzinach ocenia się ile oocytów uległo zapłodnieniu i ponownie inkubuje.
  4. Embriotransfer do jamy macicy – następuje w 2.-5. dobie. Polega na wprowadzeniu zarodków do jamy macicy wraz z małą ilością płynu hodowlanego.

Wskazania

Brak potomstwa mimo licznych, długotrwałych prób może być winą zarówno mężczyzny, jak i kobiety. Bezpłodność stwierdza się wówczas, gdy mimo usilnych prób zajścia w ciąże (obejmujących głównie współżycie podczas owulacji), kobieta nie zachodzi w ciążę.

W związku z tym do głównych wskazań rozpoczęcia procedury zapłodnienia in vitro zalicza się:

Sklep Spirulina
  • usunięcie jajowodów;
  • niedrożność jajników;
  • ciężkie endometriozy;
  • niską jakość plemników, ich zmniejszoną ruchliwość lub ilość.

Na trudności z zajściem w ciążę mogą wiązać się takie czynniki jak zaburzenia hormonalne i podeszły wiek. Na metodę decydują się pary, u których inne sposoby zajścia w ciążę oraz inne metody leczenia niepłodności zawiodły.

Przepisy prawne

W Polsce nie ma żadnych ograniczeń co do liczby pozyskiwania embrionów metodą in vitro, a także liczby ich umieszczania w łonie matki. Decyzję pozostawia się pacjentkom, choć praktyka pokazuje, że nie dokonuje się transferu więcej niż trzech embrionów. Obecnie w Polsce można zrobić wszystko z niewykorzystanymi embrionami – zarówno zamrozić, jak i zniszczyć.

Gdyby polska klinika leczenia niepłodności najzwyczajniej wyrzuciła embriony nadliczbowe jako odpady, nie poniosłaby z tego tytułu żadnych negatywnych konsekwencji. Pomimo, że Trybunał Konstytucyjny orzekł, iż życie człowieka zaczyna się od jego poczęcia, we wspomnianym przypadku, gdy embriony zostały wyrzucone, a zarazem unicestwione, nie można zastosować przepisów Kodeksu karnego, ponieważ zabójstwo może zostać dokonane tylko na człowieku narodzonym, a przyczynić się do śmierci dziecka poczętego można tylko w sytuacji, gdy znajduje się ono w łonie matki.

W polskim systemie prawnym nie ma również żadnych ograniczeń co do podmiotów, które mogą się poddać zabiegowi in vitro, zatem należy wnioskować, iż o możliwości jego przeprowadzenia decydują tylko kwestie finansowe i zdrowotne pacjentki. Kliniki nie wymagają, aby przyszli rodzice byli w związku małżeńskim.

Koszt zabiegu (cena zapłodnienia in vitro)

Zapłodnienie metodą in vitro należy do drogich procedur. Ceny wahają się od około 6000 złotych wzwyż. Dodatkowo do tej ceny należy doliczyć koszty wszelkich wizyt kontrolnych czy diagnostyki przed zabiegiem.

Zobacz również: Bezpłodność – jak sobie z nią radzić?

Bibliografia

  1. Łowińska E., Prawa do zapłodnienia in vitro w Polsce i na świecie, Sztuczne zapłodnienie. Jeśli nie in vitro, to co?, Kraków 2010.
  2. Piątek A., Koziarska-Rościszewska M., Wpływ in vitro i innych technik wspomaganego rozrodu na występowanie zaburzeń postnatalnych, Nowa Pediatria, 1/2013.
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław