Rozejście się spojenia łonowego – rehabilitacja

///Rozejście się spojenia łonowego – rehabilitacja
Fotodepilacja Wrocław

Rozejście się spojenia łonowego jest dolegliwością, która może pojawić się u kobiety podczas porodu. Taki stan może być wskazaniem do cięcia cesarskiego. Dodatkowo może dojść do rozejścia w stawach krzyżowo-biodrowych. Głównym, bardzo dotkliwym objawem rozejścia się spojenia łonowego jest ostry i piekący ból w okolicy spojenia łonowego przy jakiejkolwiek próbie przyjęcia pionowej postawy ciała po naturalnym porodzie lub przy wykonywaniu pierwszych kroków.

Rozejście się spojenia łonowego - rehabilitacja

Przyczyny

Wśród przyczyn rozejścia się spojenia łonowego i stawów krzyżowo-biodrowych wyróżnia się:

  • niewspółmierność porodową (czyli zbyt dużą główkę dziecka w stosunku do wchodu miednicy);
  • rozluźnienie chrząstkozrostu łonowego pod koniec ciąży na podłożu hormonalnym;
  • rozejście się spojenia łonowego przy poprzednim porodzie;
  • znaczną nadwagę przed ciążą;
  • częste podnoszenie ciężkich przedmiotów w trakcie ciąży.

Zobacz również: Fizjoterapia w ciąży.

Objawy

Podczas badania palpacyjnego fizjoterapeuta odczuwa zwiększoną ruchomość kości łonowych ze względu na rozerwanie się więzadeł łonowych. Pacjentka natomiast skarży się na bolesność dotykanego obszaru. Dolegliwość zostaje potwierdzona badaniem radiologicznym. Ukazuje ono poszerzenie szpary spojenia łonowego oraz przemieszczenie się względem siebie kości łonowych. Rozejście się stawów krzyżowo-biodrowych występuje znacznie rzadziej, jednak objawy są podobne, bada się je analogicznie.

Rozejście się spojenia łonowego – rehabilitacja

Postępowanie rehabilitacyjne obejmuje kinezyterapię oraz psychoterapię.

Początkowo pacjentkę należy unieruchomić w leżeniu tyłem. Czynność ta wymaga założenia opaski ściągającej miednicę z obciążeniem na obu jej końcach. Kinezyterapia ma na celu zastosowanie terapii ruchem w 5 etapach, a końcowo – pionizację. Czynności rozpoczyna się w drugiej dobie od porodu. Bardzo ważna jest edukacja pacjentki. Powinna zapewnić sobie odpowiednią ilość odpoczynku oraz unikać dźwigania ciężarów.

Zobacz również: Usprawnianie po porodzie fizjologicznym.

Kinezyterapia po porodzie

Poszczególne etapy terapii ruchem obejmują:

Etap 1

Obejmuje profilaktykę zakrzepów, stymulację układu krążenia i oddechowego oraz stymulację laktacji. Pacjentka wykonuje ćwiczenia izometryczne stóp i górnej części tułowia, ćwiczenia czynne dłoni i przedramion oraz ćwiczenia oddechowe torem piersiowym.

Etap 2

Kontynuacja profilaktyki zakrzepów oraz profilaktyka niewydolności przepony moczowo-płciowej. W tym celu zaleca się wykonywanie ćwiczeń izometrycznych na większym obszarze (kończyny dolne, górna część tułowia, pośladki, krocze oraz dno miednicy). Kontynuuje się oddychanie torem piersiowym oraz ćwiczenia czynne obejmujące całe kończyny górne.

Etap 3

Cel i ćwiczenia tego etapu pokrywają się z powyższymi. Aktywność fizyczna ma jednak nieco większy stopień trudności. Dodaje się ćwiczenia oddychania torem mieszanym oraz ćwiczenia synergistyczne mięśni brzucha. Po tym etapie wykonuje się kontrolne badanie RTG, aby ocenić stopień rozejścia się spojenia łonowego.

Etap 4

Kontynuacja powyższych ćwiczeń oraz rozpoczęcie stopniowego uruchamiania pacjentki. Ćwiczenia można wykonywać w pozycjach wyjściowych leżenia tyłem, przodem i bokiem. Wprowadza się oddychanie torem brzusznym.

Etap 5

Ma na celu pełną pionizację i uruchomienie pacjentki. Dodaje się pozycje wyjściowe w siadzie oraz staniu (po pionizacji według wszelkich zasad).

Kinezyterapia w czasie ciąży

Wiele pacjentek zgłasza ból w okolicy spojenia łonowego już w drugim trymestrze ciąży. Rozwijający się płód w połączeniu z siłami grawitacji wywiera nacisk na mięśnie dna miednicy. Kinezyterapia w trakcie ciąży powinna być ukierunkowana na wzmacnianie tych mięśni, ponieważ w przypadku braku jakichkolwiek ćwiczeń, mogą stać się niewydolne.

Zobacz również: Przygotowanie do porodu – ćwiczenia mięśni Kegla.

Należy pamiętać, aby ćwiczenia były skierowane na mięśnie dna miednicy. Należy wówczas unikać napinania mięśni pośladkowych czy mięśni ud. Ważna jest nauka pacjentki sposobu wykonywania izolowanych skurczy.

Bibliografia

  1. Kozłowska J., Rehabilitacja w ginekologii i położnictwie, AWF Kraków, Kraków 2006.
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław

Zostaw komentarz

Zadaj pytanie

Pytania do specjalisty on-line. Jeśli nie znalazłeś informacji, której szukałeś, a sprawa jest dla Ciebie ważna – zadaj pytanie poprzez poniższy formularz. Nasi specjaliści z pewnością udzielą wyczerpujących odpowiedzi. Twoje pytanie i odpowiedź zostanie opublikowana w naszym serwisie, aby inni użytkownicy mogli się z nią zapoznać. Zapraszamy do kontaktu!