Fizjoexpert Futuro

Szczotkowanie ciała powinno być jednym z ważniejszych zabiegów służących utrzymywaniu zdrowia i zapobieganiu chorobom, poprzez wzgląd na prostotę wykonania oraz szereg korzyści. Zwykle krótkie, około 8-10 minutowe szczotkowanie można zaliczyć do tak zwanej małej hydroterapii. Wyróżnia się szczotkowanie ciała suche oraz mokre.

Szczotkowanie ciała

Co to jest szczotkowanie ciała?

Szczotkowanie ciała jest zabiegiem wzmacniającym mechanizmy obronne organizmu i pobudzającym krążenie w skórze. Pod wpływem szczotkowania w skórze uwalnia się histamina, która silnie rozszerza jej naczynia krwionośne – przede wszystkim włosowate. Siła działania bodźcowego szczotkowania zależy od rodzaju i siły nacisku na skórę.

Zabieg najczęściej wykonuje się w trakcie półkąpieli w wodzie o temperaturze obojętnej. Taka kombinacja działa jak kąpiel kwasowęglowa, ponieważ powoduje silne rozszerzenie naczyń krwionośnych z otwarciem nieczynnych naczyń włosowatych. W rezultacie dochodzi do silnego zaczerwienienia skóry, odciążenia krążenia dużego oraz ekonomizacji pracy serca.

Wskazania i przeciwwskazania

Zabieg warto wykonywać profilaktycznie w odniesieniu do chorób serca, układu krążenia i chorób reumatycznych.

Przeciwwskazania do szczotkowania ciała obejmują:

  • choroby skóry;
  • żylaki;
  • wszystkie choroby będące przeciwwskazaniem do kąpieli.

Ponadto nie powinno się szczotkować osób z nadmierną pobudliwością nerwową. Zabiegu nie należy również wykonywać porą wieczorną i nocną, gdyż może zakłócać sen.

Szczotkowanie ciała suche

U leżących w łóżku szczotkowanie wykonuje się podobnie jak zmywanie. Na początku rozebrany pacjent wysuwa do zabiegu kolejne części ciała spod przykrycia. Zwykle zaczyna się od prawego podudzia wykonując posuwiste ruchy tam i z powrotem. Jeśli występują żylaki, należy je omijać.

Sklep Spirulina

Po opracowaniu podudzia przechodzi się do stopy (najpierw podeszwa, później część grzbietowa), po czym można zająć się udem. Następnie, po wyszczotkowaniu kończyny dolnej ze wszystkich stron, należy ją przykryć i przejść do kończyny górnej.

Po szczotkowaniu wszystkich kończyn pacjenta sadza się i obszernymi ruchami szczotkuje grzbiet od potylicy do barków (po obydwu stronach), a następnie okolicę kręgosłupa. Dalej ruchy wykonuje się wzdłuż przebiegu żeber ku przodowi i bokom. Jeśli pacjent nie jest w stanie samodzielnie siedzieć, szczotkowanie grzbietu wykonuje się w pozycji leżenia bokiem.

Kolejnym etapem jest szczotkowanie przedniej części tułowia. Czynność rozpoczyna się ruchami okrężnymi od barków do klatki piersiowej, z ominięciem brodawek sutkowych. Na przebiegu żeber należy zmniejszyć ucisk. Następnie przechodzi się do brzucha. Ważne, aby ruchy były zgodne z położeniem okrężnicy.

Pacjent może samodzielnie wykonać zabieg, najlepiej w pozycji stojącej. Podczas opracowywania kończyny dolnej warto położyć ją na niskim taborecie. Do szczotkowania pleców najlepiej użyć szczotki na pasku, która umożliwi dotarcie do wszystkich obszarów grzbietu.

Szczotkowanie ciała mokre

Pacjent stoi w wannie lub większej misce wypełnionej ciepłą wodą do wysokości 5 cm. Jeśli wykonuje czynność samodzielnie, zwilża szczotkę w wodzie, w której stoi i przystępuje do szczotkowania w kolejności jak w przypadku szczotkowania suchego. Po wszystkim obmywa całe ciało zamoczonym w zimnej wodzie i wyżętym ręcznikiem oraz osusza ciało.

Szczotkowanie skóry na mokro wykonuje się często w połączeniu z innymi zabiegami z zakresu wodolecznictwa. Często spotyka się z tą czynnością w saunach, ponieważ zwiększa pobudzające działanie gorącego powietrza oraz ułatwia adaptację układu krążenia do nowych warunków zewnętrznych. Mokre szczotkowanie można połączyć z równoczesnym polewaniem ciała ciepłą wodą z węża, kończąc zabieg zimnym polaniem. Ten sposób jest szczególnie polecany na okolicę grzbietu. Wykazano, że wpływa na zmniejszenie bólu związanego z chorobą zwyrodnieniową.

Dodatkowo warto wiedzieć, że poprzedzenie zmywań czy nacierań szczotkowaniem znacznie ułatwia reakcje naczyń krwionośnych na bodźce termiczne.

Bibliografia

  1. Straburzyńska-Lupa A., Straburzyński G., Fizjoterapia, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2007.
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław