Medfile

Trzepotanie przedsionków to rytm pozazatokowy, który powstaje, gdy impuls z ogniska ektopowego (pozazatokowy) krąży po określonej pętli i co 1 lub 2-3 okrążenia pobudza węzeł przedsionkowo-komorowy miarowo lub niemiarowo. W zapisie EKG widoczne są charakterystyczne “zęby piły”, szczególnie w odprowadzeniach V2, V3, aVF . Zespół QRS zazwyczaj prawidłowy.

 

Trzepotanie przedsionków – charakterystyka

Zgodnie z inną definicją, trzepotanie przedsionków jest szybkim i zorganizowanym rytmem przedsionków w mechanizmie pętli re-entry o częstości 250-350 / minutę przy braku linii izoelektrycznej między pobudzeniami przedsionków.

Trzepotanie przedsionków dzieli się na zależne (typowe) oraz niezależne (atypowe). Typowe ma zwykle charakter napadowy, podczas gdy atypowe częściej przyjmuje formę przetrwałą. Warto poznać choroby współistniejące, ponieważ dolegliwość występuje u około 25-30% pacjentów z migotaniem przedsionków i wiąże się z bardziej nasilonymi objawami związanymi z szybką czynnością komór.

Przyczyny

U podłoża aż około 95% przypadków trzepotania przedsionków leży pętla pobudzenia nawrotnego krążąca w prawym przedsionku wokół pierścienia trójdzielnego.

Czynnikami zwiększającymi ryzyko wystąpienia dolegliwości są między innymi:

  • choroba niedokrwienna serca
  • nadciśnienie tętnicze
  • stany po zawałach serca
  • kardiomiopatia
  • reumatyczna wada zastawkowa
  • zespół chorego węzła zatokowego
  • przebyta operacja serca
  • zapalenie mięśnia sercowego

Objawy

Do najczęstszych objawów zalicza się:

Sklep Spirulina
  • kołotanie serca
  • duszność
  • zwiększoną męczliwość i upośledzona tolerancja wysiłku
  • ból dławicowy w klatce piersiowej

Objawy kliniczne zależą od częstości spoczynkowej pracy komór. W szczególnych przypadkach może wystąpić przewodzenie do komór w stosunku 1:1 w trakcie wysiłku, co z kolei może doprowadzić do stanu zagrożenia życia.

W większości przypadków trzepotania przedsionków przewodzenie przedsionkowo-komorowe ma charakter 2:1 co sprawia, że rytm komór jest odpowiednio wolniejszy od rytmu przedsionków. Stosunek częstości depolaryzacji przedsionków względem częstości depolaryzacji komór może być zmienny. To z kolei może mylnie sugerować, że częstoskurcz jest niemiarowy.

Warto wspomnieć, że istnieją przypadki bezobjawowego trzepotania przedsionków, co nierzadko można spotkać u chorych z wolnym rytmem komorowym.

Leczenie

Podobnie jak w przypadku migotania przedsionków, również ta dolegliwość wiąże się z ryzykiem powikłań zatorowo-zakrzepowych. Eksperci zalecają postępowanie w zakresie prewencji powikłań zatorowo-zakrzepowych. Podstawą leczenia jest farmakoterapia. Elementem uzupełniającym może być natomiast fizjoterapia.

Za jedną z najskuteczniejszych metod leczenia trzepotania przedsionków jest ablacja linijna. W przypadku typowego trzepotania przedsionków wykonywana jest pomiędzy dolnym biegunem pierścienia zastawki trójdzielnej, a przednim brzegiem ujścia żyły głównej dolnej do prawego przedsionka. Natomiast w przypadku niezależnego – wykonuje się ją pomiędzy zidentyfikowanymi strukturami ograniczającymi cieśń stanowiącą element pętli re-entry.

W doraźnym leczeniu napadu choroby najskuteczniejsza jest kardiowersja elektryczna. Synchronizowane z załamkiem R wyładowanie impulsem o małej energii aż w 95% przypadków przywraca prawidłowy rytm zatokowy.

Bibliografia

  1. Żuchowski B., Guzik P., Podstawy elektrofizjologii serca – trzepotanie przedsionków, Anestezjologia i Ratownictwo, 5/2011.
  2. Lodziński P., Trzepotanie przedsionków – definicja, patogeneza, obraz kliniczny, leczenie, I Katedra i Klinika Kardiologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.
Polecane produkty:

Aktualizacja:

Rehabilitacja Wrocław