RSQ Technologies

Staw piszczelowo-strzałkowy (łac. articulatio tibiofibularis) ściśle łączy kość piszczelową i kość strzałkową. Na połączenie tych obu kości składają się również więzozrost piszczelowo-strzałkowy oraz błona międzykostna goleni występująca niemal na całej długości tych kości.

 

Staw piszczelowo-strzałkowy – budowa

Powierzchnia stawowa głowy strzałki przylega do powierzchni stawowej strzałkowej kości piszczelowej. Obie są stosunkowo równe, owalne i mniej więcej takiej samej wielkości.

Przyczep torebki stawowej przekracza granicę chrząstki stawowej z przodu i z tyłu na strzałce. Na kości piszczelowej torebka przyczepia się w obrębie linii nasadowej, na strzałce linia nasadowa biegnie poniżej przyczepu torebki. Zachyłek podkolanowy styka się ze ścianą tylną torebki. Zazwyczaj ani zachyłek ani jama stawu kolanowego nie łączą się ze stawem piszczelowo-strzałkowym. Tylko w około 20% przypadków łączy się z jamą stawu.

Na powierzchni przedniej i tylnej torebki biegną włókniste pasma wzmacniające:

Sklep Spirulina
  • więzadło przednie głowy strzałki;
  • więzadło tylne głowy strzałki.

Biegną one poprzecznie lub nieco skośnie ku stronie bocznej i do dołu.

Czynność stawu piszczelowo-strzałkowego

Staw piszczelowo-strzałkowy wykonuje tylko bardzo nieznaczne ruchy. Pełnią jednak ważne funkcje, ponieważ amortyzują one odchylenie kostki bocznej w stawie skokowym górnym. Odchylenie to odbywa się pod wpływem ucisku bloczka kości skokowej. Dodatkowo mięsień dwugłowy uda przy zgiętym stawie kolanowym może przesuwać głowę strzałki nieco ku tyłowi.

Ponadto należy wiedzieć, że kość strzałkowa w tym stawie nie wchodzi w skład stawu kolanowego. W związku z tym nie ma żadnego wpływu na jego ruchomość.

Bibliografia

  1. Bochenek A., Reicher M., Anatomia człowieka, Tom I, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2012.
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław