Fotodepilacja Wrocław

Położenie spoczynkowe stawu to takie położenie, przy którym torebka stawowa jest najmniej napięta. W efekcie daje ona dużą przestrzeń śródstawową. Znajomość położenia spoczynkowego jest ważna aby móc zapewnić najmniejszą bolesność stawu przy schorzeniu.

Położenie spoczynkowe stawu w terapii manualnej

Pozycja spoczynkowa jest podstawowym pojęciem terapii manualnej, a znajomość jej dla poszczególnych stawów jest niezbędna do prawidłowego przeprowadzania czynności leczniczych.

W pozycji spoczynkowej powierzchnie stawowe obu członów stawu mają ze sobą najmniejszy kontakt, a gra stawowa jest wówczas największa. Powierzchnie stawowe mają ze sobą mało kontaktu także w innych pozycjach – z wyjątkiem zaryglowanej – dzięki czemu gra stawowa jest również możliwa. Jest ona jednak mniejsza wraz z oddalaniem się od pozycji spoczynkowej.

Ważne jest, aby znać pozycje spoczynkowe wszystkich stawów, ponieważ badanie i leczenie w terapii manualnej przy ograniczonej ruchomości stawu będzie wpierw wykonywane właśnie w takim ustawieniu.

Jeśli to możliwe, pozycje spoczynkowe stosuje się też po to, aby zapobiec późniejszym uszkodzeniom stawu podczas okresów długiego unieruchomienia, np. przy zastosowaniu opatrunków gipsowych bądź aparatów szynowych.

Sklep Spirulina

Zobacz również: Terapia Manualna OMT Kaltenborn-Evjenth

Aktualna pozycja spoczynkowa

Osobnym pojęciem jest pojęcie aktualnej pozycji spoczynkowej. Jest to taka pozycja spoczynkowa, która uległa zmianie w wyniku działania patologicznych czynników zewnątrz- lub wewnątrzstawowych.

W tak zmienionej pozycji spoczynkowej staw jest w danym czasie najluźniejszy i posiada największą grę stawową.

Pozycje spoczynkowe dla poszczególnych stawów

Każdy staw posiada odrębną pozycję spoczynkową. Poniżej zostały opisane przykłady pozycji spoczynkowych dla poszczególnych stawów.

  • międzypaliczkowe – lekkie zgięcie we wszystkich stawach;
  • śródręczno-paliczkowe – lekkie zgięcie we wszystkich stawach przy odwiedzeniu łokciowym;
  • promieniowo-łokciowy dalszy – około 10 stopni supinacji;
  • promieniowo-łokciowy bliższy – około 35 stopni supinacji i 70 stopni zgięcia w stawie łokciowym;
  • ramienno-promieniowy – maksymalny wyprost i supinacja;
  • ramienno-łokciowy – około 70 stopni zgięcia i około 10 stopni supinacji;
  • ramienny – odwiedzenie do około 55 stopni i zgięcie horyzontalne około 30 stopni. Przedramię w płaszczyźnie horyzontalnej przy zgiętym stawie łokciowym;
  • piszczelowo-strzałkowy bliższy – około 10 stopni zgięcia podeszwowego w stawie skokowym górnym;
  • kolanowy – około 25 stopni zgięcia;
  • biodrowy – zgięcie i odwiedzenie około 30 stopni, lekka rotacja zewnętrzna.

Bibliografia

  1. Dębski M., Manualne mobilizacje stawów kończyn, Wydawnictwo Comer, Toruń 1996.
  2. Frisch H., Roex J., Terapia manualna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2015.

Aktualizacja:

Rehabilitacja Wrocław