Reklama

Wirus RSV

Spis treści

Koenzym Q10 promocja

Wirus RSV (ang. Respiratory Syncytial Virus) to patogen odpowiedzialny za infekcje układu oddechowego, szczególnie u małych dzieci. Choć na ogół zakażenie przebiega łagodnie, w niektórych przypadkach może stanowić zagrożenie życia. Do dnia dzisiejszego nie opracowano szczepionki przeciwko RSV, najlepszą profilaktyką jest dbanie o odporność i higienę osobistą.

Wirus RSV

Wirus RSV – przyczyny

Wirus RSV przenika do organizmu przez oczy, nos lub usta, a więc drogą kropelkową. Najczęściej do zakażenia dochodzi podczas kontaktu z kichającą lub kaszlącą osobą, nieco rzadziej przy podawaniu dłoni lub dotykaniu skażonych przedmiotów. Chory wykazuje najwyższą zakaźność w pierwszym tygodniu po kontakcie z wirusem, jednak u osób z grup wysokiego ryzyka zkaźność dla otoczenia może sięgać nawet 1 miesiąca. Osoby z grupy ryzyka to przede wszystkim:

  • wcześniaki;
  • dzieci do 2. roku życia z wadami wrodzonymi, zwłaszcza dotyczącymi płuc i serca;
  • dzieci z chorobami nerwowo-mięśniowymi;
  • wszystkie osoby z obniżoną odpornością, bez względu na wiek;
  • dorośli z poważnymi chorobami serca i płuc;
  • osoby starsze, zwłaszcza po 65. roku życia.

Infekcje RSV występują sezonowo, często przybierając postać epidemii. Najwięcej zakażeń odnotowuje się od października do kwietnia. Warto wiedzieć, że wirus RSV należy do rodziny Paramyxoviridae, w skład której wchodzą osłonkowe i jednoniciowe wirusy RNA. Mimo tego, w przeciwieństwie do większości przedstawicieli tej rodziny, RSV nie zawierają hemaglutyniny czy neuraminidazy. Biorąc pod uwagę budowę tych wirusów, w zależności od obecności białka G, wyróżnia się 2 postacie – A i B.

Wirus RSV – objawy

Przebieg choroby ma różną intensywność. U zdrowych osób dorosłych i starszych dzieci zazwyczaj przypomina zwykłe przeziębienie czy łagodną grypę, jednak u osób z grup ryzyka może powodować powikłania. Pierwsze objawy RSV pojawiają się około 4-6 dni po kontakcie z wirusem. Są to:

U młodszych dzieci, osób starszych i z osłabioną odpornością wirus RSV może doprowadzić do zapalenia płuc lub zapalenia oskrzelików. Wówczas do obrazu klinicznego dołączają następujące objawy:

  • wysoka gorączka;
  • cięższy kaszel o charakterze mokrym;
  • świszczący oddech powodujący trudności w oddychaniu;
  • sinica.

Z kolei objawy poważnej infekcji, występującej zazwyczaj wyłącznie u najmłodszych pacjentów, obejmują:

  • utratę apetytu;
  • nadmierne zmęczenie;
  • trudności z oddychaniem;
  • skrócony, spłycony i przyspieszony oddech;
  • drażliwość.

Śluz zatyka oskrzeliki (zwłaszcza końcowe), dlatego pewna ilość powietrza dostaje się do pęcherzyków płucnych, ale nie może się wydostać, ponieważ uniemożliwiają to czopy śluzu. Ten efekt zastawkowy jest powodem nadmiernego rozdęcia płuc. Ryzyko najcięższego zachorowania jest największe w populacji noworodków i niemowląt urodzonych przedwcześnie, zwłaszcza z wyjątkowo niską masą urodzeniową ciała, dysplazją oskrzelowo-płucną czy istotnymi wadami serca.

Zakażenie wirusem RSV – leczenie

W większości przypadków zakażenie wirusem RSV należy leczyć w warunkach domowych, pilnując odpowiedniego nawodnienia organizmu, zbilansowanej i urozmaiconej diety lekkostrawnej oraz zapewniając choremu dużą ilość spokojnego odpoczynku. Ważna jest regularna kontrola temperatury, zwłaszcza u osób z grup ryzyka. Przyjmuje się, że gorączki do 38,5 stopni Celsjusza nie powinno się zbijać, o ile się nie przedłuża. Gorączka pełni ważne funkcje w powrocie do zdrowia, ponieważ jest przejawem walki układu immunologicznego z patogenami. Przy podejrzeniu zajęcia oskrzeli lub płuc wskazana jest wizyta u lekarza, który przepisze odpowiednie leki.

W większości przypadków leczenie trwa 1-2 tygodnie. Pomocne są inhalacje, krople do nosa zawierające sól fizjologiczną oraz leki łagodzące objawy. Nadkażenia bakteryjne przy RSV zdarzają się rzadko, jednak nie są niemożliwe. Chory musi unikać ekspozycji na dym tytoniowy. W cięższych przypadkach konieczna może się okazać hospitalizacja i tlenoterapia.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Helwich E., Rozszerzone kryteria profilaktyki RSV u niemowląt w Polsce, Postępy Neonatologii, 1/2018.
  2. Wróblewska M., Dzieciątkowski T., Choroby wirusowe w praktyce klinicznej, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2017.
  3. Dziubek Z., Choroby zakaźne i pasożytnicze, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2010.

Zapisz się do newslettera!

Kategorie wpisów
Centrum Fizjoterapeuty
Sklep Fizjoterapeuty
Bezpłatne konsultacje
Kubek dla Fizjoterapeuty
Oferty pracy

Najpopularniejsze w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.