Układ kostny

Staw piszczelowo-strzałkowy

Staw piszczelowo-strzałkowy (łac. articulatio tibiofibularis) ściśle łączy kość piszczelową i kość strzałkową. Na połączenie tych obu kości składają się również więzozrost piszczelowo-strzałkowy oraz błona międzykostna goleni występująca niemal na całej długości tych kości.   Staw piszczelowo-strzałkowy - budowa Powierzchnia stawowa głowy strzałki przylega do powierzchni

Żuchwa

Żuchwa (łac. mandibula) jest największą i najmocniejszą kością twarzy. Stanowi dolny odcinek części twarzowej czaszki, poza tym łączy się z obiema kośćmi skroniowymi. Ta nieparzysta kość jest jedyną kością ruchomą czaszki.   Żuchwa – budowa Żuchwa składa się z podkowiasto wygiętej części poziomej, czyli trzonu

Przez |2020-01-15T19:10:20+01:0015 stycznia, 2020|Kategorie: Układ kostny|0 komentarzy

Spojenie łonowe

Spojenie łonowe (łac. symphysis pubica) znane jest jako połączenie miednicy i posiada je każdy człowiek bez względu na płeć. Spojenie łonowe – budowa Powierzchnie spojeniowe kości łonowych pokrywa cienka warstwa chrząstki szklistej. Łączą się z płytką chrząstki włóknistej zwaną krążkiem międzyłonowym. Wewnątrz krążka międzyłonowego zawiera

Okostna

Powierzchnia istoty kostnej nigdy nie występuje nago, ponieważ pokrywa ją okostna (łac. periosteum). To włóknista, silnie unerwiona i unaczyniona błona, która bez większego trudu daje się oddzielić od swego kostnego podłoża. Okostna – budowa Badanie mikroskopowe umożliwiło rozpoznanie w okostnej dwóch warstw: zewnętrzną – włóknistą;

Kość sitowa

Kość sitowa (łac. os ethmoidale) jest bardzo lekką, nieparzystą kością czaszki kształtu mniej więcej sześciennego.   Rozwój Kostnienie kości sitowej jako kości zastępczej odbywa się na podłożu chrząstki puszki nosowej i postępuje z trzech punktów kostnienia. W pierwszej kolejności kostnieją blaszki oczodołowe, między czwartym, a

Przez |2019-10-21T22:13:15+02:0021 października, 2019|Kategorie: Układ kostny|Tagi: , , |0 komentarzy

Kość ciemieniowa

Kość ciemieniowa (łac. os parietale) w liczbie dwóch stanowi górną część czaszki. Obie łącząc się ze sobą biorą udział w tworzeniu sklepienia i ścian bocznych czaszki.   Połączenia Kość ciemieniowa łączy się z 5 kośćmi: ciemieniową strony przeciwległej; potyliczną; skroniową; klinową; czołową. Kości ciemieniowe -

Kość skroniowa

Kość skroniowa (łac. os temporale) leży między kością potyliczną, a klinową i bierze udział w wytwarzaniu częściowo podstawy, częściowo zaś ściany bocznej czaszki.   Połączenia kości skroniowej Kość skroniowa łączy się z 5 innymi kośćmi: potyliczna; ciemieniową; klinową; żuchwą; jarzmową. Zobacz również: Rozluźnianie mięśni - szczęka

Kość czołowa

Kość czołowa (łac. os frontale) tworzy przednią część sklepienia czaszki. Powstaje ona na podłożu łącznotkankowym z dwóch głównych punktów kostnienia – prawego i lewego. Dodatkowo kość czołowa składa się przeważnie z dwóch blaszek istoty zbitej, między którymi znajduje się warstwa istoty gąbczastej.   Połączenia kości

Kość nosowa

Kość nosowa (łac. os nasale) jest kością parzystą. Wraz z kością strony przeciwnej tworzy nasadę oraz górną część grzbietu nosa. Można ją opisać jako małą i wydłużoną, od góry grubszą i węższą, natomiast od dołu cieńszą i szerszą. Dodatkowo należy wspomnieć, że łączy się z

Kość biodrowa

Kość biodrowa (łac. os ilium) stanowi największy odcinek kości miednicznej. Jest ważną strukturą, ponieważ stanowi miejsce przyczepu licznych struktur.   Kość biodrowa – budowa Omawiana kość składa się z dwóch części: trzonu oraz talerza. Ponadto granica między tymi strukturami jest zaznaczona na stronie wewnętrznej kresą

Zadaj pytanie

Pytania do specjalisty on-line. Jeśli nie znalazłeś informacji, której szukałeś, a sprawa jest dla Ciebie ważna – zadaj pytanie poprzez poniższy formularz. Nasi specjaliści z pewnością udzielą wyczerpujących odpowiedzi. Twoje pytanie i odpowiedź zostanie opublikowana w naszym serwisie, aby inni użytkownicy mogli się z nią zapoznać. Zapraszamy do kontaktu!

 

*Ta strona korzysta z zabezpieczenia reCAPTCHA
Prywatność i Warunki