Promocja Black Friday Spirulina Febico 1+1 Gratis

Jednym z ciekawych pytań wywołujących zawiłe przemyślenia jest to, dlaczego mężczyźni mają sutki. W przypadku kobiet ich obecność jest uzasadniona macierzyństwem, czego nie można odnieść do mężczyzn.

Dlaczego mężczyźni mają sutki

Dlaczego mężczyźni mają sutki?

Najprostszym wytłumaczeniem dlaczego mężczyźni mają sutki jest to, że podczas okresu zarodkowego wszyscy zaczynają je mieć. Jednak ewolucja nie pozwala na rozwinięcie męskiego biustu.

Rozwój sutków i piersi związany jest z procesem reprodukcyjnym kobiet. Biolodzy uważają, że adaptacja w przeszłości nie była na tyle silna, aby uniezależnić męskie sutki do ich rozwoju. I choć cel męskich sutków rzadko wykracza poza walory estetyczne, jak również np. zęby mądrości czy inne anatomiczne części ciała, to usunięcie ich byłoby dużym błędem technicznym. Mimo że męskie sutki mogą zostać zdegradowane do ewolucyjnego kosza to czy mogą one produkować mleko?

Czy mężczyźni mogą karmić piersią?

Możliwość męskiej laktacji może nie wydawać się zbyt daleko idąca jak można byłoby się spodziewać, ponieważ może okazać się, że chłopiec nagle opuszcza łono matki. Hormon prolaktyna, który ułatwia produkcję mleka w piersi u matki, może przedostawać się z łożyska do ciała niemowlęcia. Po urodzeniu, kąpiel z prolaktyną w macicy mogła wpłynąć na proces i spowodować spontaniczne mleczenie u noworodka. Ponadto dzieje się tak niezależnie od płci, ponieważ oboje zostali obdarzeni taką samą budową anatomiczną piersi podczas rozwoju płodowego. To zjawisko jednak często zanika po kilku tygodniach.

Laktacja w późniejszym życiu człowieka może być raczej powodem do niepokoju. U mężczyzn częściej niż mlekotok czy spontaniczna laktacja występują niedobory testosteronu z przedawkowania prolaktyny.

Naukowcy wskazują, że istnieją fizjologiczne możliwości i jako potwierdzenie powołują się na ludzi z afrykańskiego plemienia Pigmejów, AKA, gdzie udokumentowano karmienie piersią przez mężczyzn swoich dzieci. W 2002 roku, ojciec ze Sri Lanki pojawił się na pierwszych stronach gazet, ponieważ karmił piersią córki po śmierci żony.

Sklep Spirulina

Mężczyzna swoją piersią może wzbudzić zaskoczenie, jak również podziw. Może jednak też podsycić kontrowersje na temat ról płciowych i pełnienia opieki nad dzieckiem. Jednak ostatecznie anatomia męskiej piersi nie do końca została przystosowana do karmienia niemowląt.

Teorie Darwina

Podczas gdy współcześni lekarze mogą wykryć mlekotok w wyniku zaburzenia równowagi hormonalnej, pionier ewolucyjnej teorii Charles Darwin sugerował, że mlekotok to dowód na nawyki dawnych przodków. Temat ten pojawił się w jego pracy w 1871 roku „O pochodzeniu człowieka”. Darwin domniemywał, że człowiek na początku swojego istnienia był wyposażony w gruczoły sutkowe. Celem tego było dzielenie się obowiązkami karmienia piersią z kobietami.

Niepotwierdzone dane podają również, że współcześni mężczyźni przechodzą proces wywarzania mleka. Podobno mogą nawet karmić piersią na podobnych czynnikach hormonalnych jak żeńska laktacja. U kobiet, ciąża pobudza przysadkę mózgową do produkcji prolaktyny do 10 razy większej wysokości. To z kolei skłania zraziki (gruczoły produkujące mleko) do pracy. Ten sam efekt domina może wystąpić na drodze męska pierś – mózg, nawet jeśli brakuje czynnika prolaktyny wywołanego ciążą, który jest paliwem dla zrazików.

Wykazano, że przytulanie i spędzanie czasu z dziećmi, może powodować zwiększone ilości prolaktyny w krwiobiegu ojców, w zamian obniżając poziom testosteronu. W połączeniu z hormonalną reakcją organizmu i fizycznego bodźca jakim jest karmienie, piersi mężczyzny mogą być wydajne w wytwarzaniu mleka.

Problemy medyczne

Warto dodać, że znacznie rzadziej niż u kobiet występuje u nich rak piersi, który wpływa na życie tysiąca ludzi. W 2012 roku zdiagnozowano 2200 amerykańskich mężczyzn. Wykazano, że występuje u nich tendencja do zaatakowania zrazików i przewodów produkujących mleko. Wskaźnik występowania jest na tyle wysoki, że niektórzy naukowcy uważają męskie sutki i leżące u ich podstaw sieci gruczołowe za adaptacyjny defekt.

Zobacz również: Ginekomastia.

Bibliografia

  1. Czajka I., Zgliczyński W., Gynecomastia – pathogenesis, diagnosis and treatment, Endokrynologia Polska, 3/2005.
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław